Hüdai Ülker Şiirleri - Şair Hüdai Ülker

Sevdanın kanadındaki ateşlerle geldim
şu demir bulvarlara,
bana dair derin izler saklıdır burada,
omuzlara dökülen saçlar kadar
zengindir anılarım,
her güzellik bende adres,

Kollarımı geren bir felsefeyle uğraşıyorum,
düşünceler tıkırdıyor alnımda
ve sırtımdaki karıncalar büyüyor.

Irmaklarda bir kargaşa var,
bana akar azgın sular,

Kuşların kan yürüyen yerlerine yalnızlık hücum ediyor
onlar yuvalarını en kanlı duvarlara kurmuşlardı
gece panzer tadıyla gelir, tampon bölge sakinlerin en sakini
kimse güzelliğinden ödün vermek istemez
karanlık, sularla birlikte örter silahları
onlar, tarihi bildikleri gibi okşarlar

Temmuz ateşiyle indik o duvarlara
sokakların sancısı karşıladı bizi
kesilmiş bulvarlar, kurşun yemiş duvarlar
ağaçlar suskundu, rüzgarlar yorgun
karayağız bir ürkeklik, sarışın bir cüret
ne burkulan yürekleri dinledik,

Dağların sokaklarını kömür dumanı sardığında
Çocukların üşüme vakti gelmiş demektir
Aşktan önce ekmek başımızı döndürürdü
Gönlümde acı bir sevda bıraktı o günler
Astarı ve yüzü sorgulanacak bir hayattı bizimkisi
Sefaletin saldırısı siyahla birlikte gelirdi

Ey eskiyi düşünüp
güzelliğime bakan şehir,
ağladığın kadar ağladın
kaybolan sokakların için,
kirli bir kurşun bir martıyı vurdu, için sızladı,
sokaklar kayboldu, kayboldu yüzlerce çocuk,

İçimde bir semt kabarıyor,
kedilerle güzelleşen çocuklar vardı burada
rüzgarlar gözyaşıyla esmezdi
insanlar hangi kuşkularıyla sararırdı
sormazdı kimse
ölüm hep geç kalırdı,

Yaşam boşluklar bırakarak ilerliyor
yorgun sisler, ani tuzaklar çıkıyor karşımıza
parmaklarımız ve saçlarımız yaşlanıyor diye
korkmak neden,
elbet bulunur bir dönemeç sona gelmeden,
cazip ölümlerle kandırılan ey çocuk,

Bezgin karanlığımda sokaklarımdan atlılar geçer
gölgeleri parçalayan nal sesleri
serinleyen cildimden coğrafyalar çıkarıyor
bir silah sallanır sırrıma doğru, temkinliyim
mahmuzların parıltısına kandığım görülmemiştir
nicedir kemikleşmiş bir adresle uğraşıyorum