'o kendini biliyora'
Sen kayıp bir kayıptın ben tanınmış aşka ayıptım, düş şehrinde bir düştük
Hangi güle baksam senin bana açılmamış kızıllığın ötreşir
Yalnızlığın yakamozları vuruluşlarımıza umur olur kalakalırdık
-Edep aktı sınırına doğru.Bir güzelin başkenti edeptir.Bu yüzden başkentinde yaşamaya karar verdim. Bu yüzden hala dağlayan yüreğim sende.
-Yüreğimde kabarcıkların var. Hangi hüznün pınarından aktı bilmiyorum. Damlalarına kadar yıkandı hicranım. Usumun yırtık pırtıkları arasında anlatamadıklarım direnir.
-Ateşin içimde kendi gergefini serer küllere.Küllerin kulluğu başlar yaktığın yüreğimde.
Yine komşuyuz senle yine yakınız.Esefle kınama beni. Bırak nefes alsın gönlüm. Bırak kanasın yüreğim.Bırak yazılsın bahtının aşk mecraları.
Bırak kanasın sen halim.
-
Uzak duran gelgitlerinden, sığınırım gelişine
bir ay görünür sensiz gecemde
ruhumun çile yumakları dize olur susmaz seni yazar
paylarsın sen yaralı yüreğimi, azarlarsın büyük sevdayı
beklemenin kapsül uçlarında
beni kendi halime bırak demenin demosundasın
Bir kitabın yazılmamış sözleri gibiyim. Cümleler sözsüz, ben sensiz, uyuyan mürekkebin diliyim. En çok senin yazıldığın sayfanda uyuyakalmış hasretim. Hasretinin hecelerinde uyanmış kavuşmalarım, ayraç ile ayraç arasında sana söylediklerim peşimde.
-Sen kitapsız mısın ki aşkı bana böyle yırtık defterlerin sayfa aralarında veriyorsun.
-Ben hayaline gidecek değişken hayaller sunuyorum az dinle.
…: Bir fasulye tanesi olsan öncesizliğime ekilsen aşk olup yeşersen ve aşk adımıza Ayşe olup büyüsen ben de büyünce sarılacak sırık olsam, öylece sımsıkı nedensiz sarılsak. Bitkisel bir hale gelse tutkumuz.Sonra dimağlara ad olmak üzere tencerenin içinde teslim olsam sıcağına.Yansam buhurlu sevgiler içinde.İçimde kalanların,içinde geçenlerin kaynama noktasında güzel bir sevda yemeği olarak sunulsak, sussak, tatlara karışsak.
…:Sonra heyecandan dökülsek yeni aldığımız koltuğa.Koltuğun en güzel nakışında kalsa lekeler.Ne yapsak hiç silinmese,her baktığımda seni hatırlasam. Aşk da yürekte leke bırakır, tadın, adın koltukta leke bırakması normal.
Duasız üşürmüş yalnızlık pırtısı. Sen içimde çoğalan pılım pırtımsın. Sen üşüme,özlemim, dualarım, sevgim, bekleyişim sana ısıtıcı kalsın.
*Sen tinsel yatağındasın.Işıklar söndü. Gözlerin aydınlığımızın ilk adımı. Sarılmak istemek bestesi içimde okundu.
Yoktun.
Krizantem kokulu hasretin bayılttı.Bir bahar aşuresi gibi içimde karışık hisler toplandı.
Kabuslarımın zikzaklarını oynayan kendine yabancı arzular şelalesi aktı erkek beynimden. Hormonlarıma kadar tesir etti.İç içe bükey hücrelerime kadar indi kaderin.
-Ayrılık emziğini ağzına alan İblistim sanki.
dinlemekteyim içimin sızısını sazlar ile sözler arasında
özümün hevesinde açılan çiçeğin kokusuna sindi özlemin
yangınların öğretiyor yalnızlığı
soğuk düşler cenderesinde volta atıyor sensizlik
ben seni istiyor
En büyük yalanım en büyük yılanlarımın beni ısırdığı bir gitme gününde anlaşıldı.
Tutkularımızın gücünden zehirledi aşk.Panzehir bir zamanda girdin hayatıma.
İçimdeki hayvanların teptiği eskiz yaralarımın üstüne aklanmayı görünmez, saklanmayı olmaz sandık. Sandığında sakladığın ilk gecenin belgesinin kanıtlayan kızılların genç kız mühründe aklanmak sızısında vicdanım kitlendi.
Senden kaçtı mutluluk, hem güzel, hem kariyerli,hem İstanbul,hem yakışıklı şairin…Bu kadarı çok geldi huzura.Sen benden, kaçak hayattım.Kaderinde bir mevsim.Muson yağışları bitince giden,Alizeler esince gelen.
-Uçamazdık, kanat çırpıp uzaklaşamadık,kendi yazgımızın haritasında.Sen bana dünyanın ne güzel şehri olarak atlasıma işlendin.Ben sana aşkın,acının,uzatmadan bütün duyguların bülbülü olarak geldim.
Birbirimize katlana,katlana sardık hayat kutunumuzu.Hediyelik bir aşk değildi,ama hediyelik yaralar paketleyip gittik.Sıkışıp kaldık, kalmakla ile gitmek arasında.Sen gitmenin huzurunda beyaz bir geleceğin görünmeyen ışığına gittin.
Seninle hiç üçü bir arada’lardan olamak için içsel bir haza hazın hazırlık sınıfındayım… Sen varsan ben olamadım, ben varsam sen yoktun. İkimiz varsak da mutluluk hiç bizimle sevişmedi. Yok yok biz seninle hiç üçümüz bir arada olamadık.
Boşver, her şey aksın akışına. Bırak! ! acı biz-imle yaşanınca güzel...biz acıyla yaşlanınca güzel.
Su akar yatağını bulur.Aşk saklanır aşkını sobeler.Bilirim her tomurcuk, dalında sallar tutkuyu; ama bilmezdim şimdiye kadar...
ummazdım omurcuklarının ışıl-ışıl,cıvıl-cıvıl bin-bir renk cümbüşü içinde bir bene akacağını.
Uç verebileceği dallarını sallayıp ruhumu elleyip sonra da gelmeyeceğini bilmezdim.
BİZ; gönül kucağında ırmak akıttık sevdalara.Balık tuttu gözbebeklerimiz bakışmalarımızla.Tek başımıza savaştı aşkın zorluklarına karşı.Bu yüzden mutluluk küstü,kavuşmalar,terk etti kalplerimizi. Oysa bırakmamalıydık yaşlı ve yaslı düşlerimizi. Sarıp sarmalamalıydık en acıyan yerlerimiziden, akmalıydık nil çılgınlığıyla. Kanatmamalıydık fay düşenen yüreklerimizi. Gecelerin bittiği bazı zamanlarda, gündüzler başlamışsa keşkelerimizde işimiz zordur. Uyansam da bir rüyamın içinde uyansam, Rüyamı yaşasam; rüyam beni aşsa aşkın aflarına ve Kaflarına.Ruhumuzun penceresinde Kafka okusak.Bazı geceler hiç bitmese de ben bitsem sana.Seni beklemek için yaşadığım geçmek bilmeyen günleri yaşamak hangi geçmenin etkeni.Bense edilgen bir tümcenin sözde öznesiyim.Gizil ve gerçek özne olmak varken.Etkilenişin ve gidişin sözde öznesiyim.Özdeler kırılma
Düşlerin üreyen yanı aşk
yoksul hüzünlerin çakıl taşlarında hazırlanış
uçurumda uçan çiçekleri sulayan hazların nazırı
beklemekten çalınmış özlemekten alınmış kaçışların paftasıyım
alınganlığın gerdeğinde bıraktın renklerini
kanamamış günlere yastıklar nakışladı hecelerim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!