En büyük yalanım en büyük yılanlarımın beni ısırdığı bir gitme gününde anlaşıldı.
Tutkularımızın gücünden zehirledi aşk.Panzehir bir zamanda girdin hayatıma.
İçimdeki hayvanların teptiği eskiz yaralarımın üstüne aklanmayı görünmez, saklanmayı olmaz sandık. Sandığında sakladığın ilk gecenin belgesinin kanıtlayan kızılların genç kız mühründe aklanmak sızısında vicdanım kitlendi.
Senden kaçtı mutluluk, hem güzel, hem kariyerli,hem İstanbul,hem yakışıklı şairin…Bu kadarı çok geldi huzura.Sen benden, kaçak hayattım.Kaderinde bir mevsim.Muson yağışları bitince giden,Alizeler esince gelen.
-Uçamazdık, kanat çırpıp uzaklaşamadık,kendi yazgımızın haritasında.Sen bana dünyanın ne güzel şehri olarak atlasıma işlendin.Ben sana aşkın,acının,uzatmadan bütün duyguların bülbülü olarak geldim.
Birbirimize katlana,katlana sardık hayat kutunumuzu.Hediyelik bir aşk değildi,ama hediyelik yaralar paketleyip gittik.Sıkışıp kaldık, kalmakla ile gitmek arasında.Sen gitmenin huzurunda beyaz bir geleceğin görünmeyen ışığına gittin.
yırtılmış umudun yamacısı gibiyim sol yanım kav
hiç kapanmayan davalara bakan yargıcın son kararıyım
verilmemiş sözler gibi
bitmemiş sevdaların müneccimiyim
senin için her şeyden çok şeyden aşkım işte
-Can kırığı bakışınla taranıyor vicdanım.Sızılara ders veriyor formel özlemler.
Gönlümün ayazında üşeniyor üşüttüklerin.Her yanım sana üşüyorken yazını yazgından seçerek bekleyemem.
- Ruhumun paftalarında siluetin yalnızlık depremlerime ders veriyor. Acılar ve faylar yan yana. Yanıkların, yarıklarından, yara dersi veriyor yaşayamadıklarımız.
-Arayışın ılık vahalarında ulaşılmazlığın güftesi akıyor olası serapları önlemek için.
-Dilsizdir, Ummansızdır, sensizdir, kalakalışlarım.Melodik dökülüşlerinde örsüne hırslarım tümleniyor. Tümden tüneyen alaca sözler arasındayım.
Tanınmış acılarımın aynasında taranan güzellerin güz mevsimindeyim Heveslerime düşen çığlarında altında teninin gölgesine gelme umudu yaşama tutuyor.
sen unuttuğumu bil
gerçekler bende kalsın
umutsuzluk yine benden gayrı düşmüyor
ağlamaktan yıpranan gözlerimi
bir sen görmüyorsun
içim senin sevginle doluyken
'O kendini biliyora ithaf..o kendini bilmezse de'
Beni unuttuğun yerde aşk gökdeleni yükselir
tanımsız İstanbul yücelerindeyim
Korkmakla beklemek arasında korunuyorum
o kendini biliyora ithaf
-özlem ile özlenmeye-
gülüşlerin uzakları yürütür
içimde sedan dışımda gözlerin
'yürek güzelinin doğum günü şifresine ithaf'
bulutların arzularını örttüğün bembeyaz gök olsan
seninle yalnız üşüyen geleceğin yıldızında hep kalsak
mutluluğa çivilenen özlemin duvar resmindedir gelişin
Berzah aleminde yüreği kalaylanan derin bir aşka kodlamış aşk ereniyim. Otopsi yapılmış aşkların mumyalı cesetlerini inceliyorum.
-Sende kalışımın psiko-sosyal bağlamında tınılar, tanılar arıyorum. Sol yanımın aşk maskesi düştü.Severek, sana sere serpe serilerek omzumda kalacağın güne çentikler atıyorum.
Ezberimde kalanlarının silinmezliğini ilmi bir neden arıyorum. Bu bilimselliği de aşmış olmalı ki hala kendisizliğimi sunamıyorum.
Zulamda biriktirdiğim özlemlerin özündeyim. Hesapsızca sana kanadım.
-Ağıtlarında kalan son dizelerin diz boyundayım. Vicdanımın izleğinde sesinden esler görüyorum.
mistik algılar şafağında açılır gün’eşim
aydınlanır içimde kalan sensizliğin kuytuları
ışır,üşür,pekişir, ayrılığın ida bağrı
söylencelerin dilinde ağlar yarimin yarını
diyemediklerimin gelgiti, gelin düşlerde gülüşür
iç içe örülmüş duvarların yazgısında susar aşkımız
Dünyadaki her şey güzelliklerin haritasında.Sen haritanın neresindesin?
Hangi güzelin başkentisin?
Hangi güzelliğin tümlenenisin.
-Yaşadığın bütün olumsuzluklara rağmen sen kaderine şehir, kederine köy, sevenine metropolsin.
-Senin gözdelerinin tamlamalarında son bir halka uzar gider .
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!