• Yol yola, aşka akla göründü.Gitmeliyiz dizelerin dizine.
• Susup imgelerimin gemlerini kendine simge etmelisin.
• Bir şairin yavuklusu olarak anları sürmelisin diz boylarında.
Sen sürecek iç ahengi.Şiirden önce sen zaten şiir gibisin.
• Seni dahadan ,dehadan farklı yazmalı ilhamım.
“Bütün kazananlar gibi
arzumun sonsuzun sarmalında
yeniden doğumlar aşılanıyor
Yağıltılı hecelerde unuttuğumuz tüm unutuluşlar
sessizce umursangaçlara gaip
an ve nefis öylesine ağdalı özlem gölgelerinde
a) . şiir
beni şehrimde anlat ki aşk şiiri miyim
b) Çankaya –dikmen-ayrancı-sokullu
c) ben artık ankara’yı sevemem ki…
Anlamsızlığın feri sönmeden, anlatılmış bütün güzel masalların perisi olarak sen anlatsan seni. Sevdalı bir yaprak gibi düşsen hazanlarımın en azılmış,en azaltılmış, en gitmeye yakın ,sen gelmene yakın akınlarıma.
Harman şanındayım savur beni yar, ben senin yeni mahsulün olarak mahzun çiçekleri manidar çiçekleri olarak büyüyorum.
Hazlarını volkanlara bağlayan bir ömrün uçuk ihtilalındayım yürüyorum yürünmez ve sensiz her ana.
Utkulanmış hayallerin karelerine çağır bedenimi, dudaklarınla ölç özlemlerimin uzunluğunu.
Günümden önce ömrüm ol, dağlarımda şafak vakti avut, ölümsüz gelişleri.
İlkbahar gibi olsun yaralarımın tedarikini coşkun pınarlarında aklarken.
söylemlerim okunur yüreğinin ülkesinde
aynı pişmenin sıcağında kalır adın
bir uçurum kendini uçurur umuduma
kara bir baht yanar/ beyaz gecelere
yara bir taht kurar/ heves gecelere
karışır adın soy’adımın hecelerine çıplakça
Ey Yâr!
Ezberimde, seher bülbüllerinin söylediği ayrılık nağmeleri var.Hüznün bestelerinde kalmış bir ses ağlıyor.
-Gözyaşını çekiyor gözyaşı yasası. Sen ağlak ve muğlak düşlerin
heybesini taşıyan algılar kraliçesi.
-Yitik umutların seyri seferiyim.İçimin yolları kapalı.
'o kendini biliyora'
Sen kayıp bir kayıptın ben tanınmış aşka ayıptım, düş şehrinde bir düştük
Hangi güle baksam senin bana açılmamış kızıllığın ötreşir
Yalnızlığın yakamozları vuruluşlarımıza umur olur kalakalırdık
Elisyam’a Güleç Tutunmalar
farkın neresinde fark ettin beni
tütsülenmiş tutkularım utkundur sözlenmeye
sözlü ifadeler kadar ifadiyim sensizlik düşleminde
Nefes nefese çıktım dağlarına
Bağrında sözlüğün ben tanımsız kılıyor sensizlik
sözlerinde tuzum, biberim,aşım, aşkım
susuz, uykusuzum, sensizim
böğrümde nazların yar dolandım olana
sol yanımı vuran tutuluş zembereği beni alıyor zamandan
-Düş ‘ün küresindeyim senin.İç içe rastlantıların ruh ermişiyim.
Özüme dair daireler çiziyor bahtımın denizi. Ben illa ben diyor.
-Kendimi kaybetmenin ummanlarına ufkumun dehlizlerini ekledim.
Hayıflanışımın gün görmüşlüğü zahirlerine sobelendi. Aşk kendine gidişin içsel yolcululuğunda varı var edip yok olmayı ar eden bir akışın can suyu. Yanılgılarım bu yüzden yüzüne asimetrik sonlarını sunmuyor.
-C/an dilindeyim. Tevriyeli sözcüklerin devriyesindeyim. Hallac- ı Mansur olmak güzel bir rüya. Ben’den ben’e. Ben’den en tanıdık sen’e mistik istendikler sıralamak.
-Ki Mansur, Enel Hak derken başka özlere tin dersi veriyor:
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!