Esma Yalnız İsim Değilmiş Yeni Anladım Nazlıcan
Buhurun buluta yükselişiyim sanki.Nadaslarımı özlemişçesine umutlar sızar yüreğime. Ve en senden, bir kadime meftun kalıyor kalışım.
İmla hatalarımı dinleyen bir yazgıcının dilindeyim.Çekilmemiş bir karemiz varmış.
Sona bir son Sodyumu-1
son defa gidilmenin kavşağındayım
kavuşmak sol yaptı çarptı beni aşk
silinmiş bir kalbin hızıydın sanki
23.23. 2010a
-Saltanat kumul yanıyım. Son padişahın olarak geldim, tek eksikliğim halifelikti.
-Benden halife çıkmazdı sevgilim. Sembolik bir aşk koliğine teslim edilmezdi böyle makamlar.
-Hallac-ı Mansur’un mahsulüyüm ben yok ten ile tin arasında.
Elisyam’a Güleç Tutunmalar
farkın neresinde fark ettin beni
tütsülenmiş tutkularım utkundur sözlenmeye
sözlü ifadeler kadar ifadiyim sensizlik düşleminde
Ş…
duyguların menkul kıymetler urağanıydın değerinle
bekleyişin bülbülü gül dalında kokunla uçtu ruhumun derinliklerine
aşka yemyeşil ömür olmuş gözlerinde açıldı sevi çiçeği
yarın meyve tadında, yarim sevda tahtında
ben bir anlatım bozukluğuyum
yanlış demlerin öznesi olmuşum hep
gereksiz sözcüklerimden kaynaklanmadı gidişin
ya da yanlış anlamda kullanılan aşk sözcüklerimden
üç nokta ile sonsuz özlemin sonu gelmedi
imlası doğru bir kitabın sonsuz aşkıydık
Du’ Dağında Üşüdüm Dilgül
Belki diyorum, belkilerde kalmayanlarımız var. Keşkelerimizi kızartan gerçeklerin seline salına salına gül olsan. Anlasan beni.
Yüreğime yağmurlar serpildi. Sözlerin damla damla içimde.
Bir gün, bir gül şehri olursun.Kokun yayılır sol yanıma. Mazimin sevda dikenlerini batmasın sinene.
*Göğün cam buğusuna yazdım bende kalan sensizliğin isimsizliğini.
Yasak iki yıldızın gecesinde sakladım bende kalan seni.Gecelere sığmadı, hecelere kalmadı yadın.Samanyolu’nda şarkı söyledi sözlerine meftun gök cisimleri.El ele dile dile değildi.Yürek yüreğe sonsuz bir hoşluğu boşluğuna bıraktılar.
-Damla frekansında ilk damlan çalında yaramda.Sonra öncesizliğimi anlatan son damlanı istedim. Alıp benden çaldılar. Alıp beni benden çaldılar böylece.
Üşütüyor gidişin yeniden gelişini
kan revan hatıralar kanıyor sol yanımda
meğer vedanın ziliymiş son sözün
bu gece sensizliğin sokağındayım
dum bada dum dum
ruhumun sesini dinliyor tüm istanbul
dum bada dum dum sevdim
sevdiğim gitti dum dum dum
bastığın her adım anılarla karanlığa akışıyor
Kayıp bir sancı gibi içimde büyüyorsun.
yüktür *
yoktur arayış
-Melek olmana gerek kalmadı, cennetimi yaktılar.
*Kafidir güllerinin yanık kokusu.Huri gibi ölümcül yaşantımda kalışın yüzleştirir ruhumu özbenilikle.
inceldikçe sivrilir gerçek
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!