' o kendini biliyora manzume'
Hasretindir sızlayan..Beni benden alan,yakan,yıkan,yok eden. Bende sızıların nesli tükenmiyor.Senin her halinin filmini izliyorum.Bir bilet alan bir bilet bedava… İki kişilik bilet alıyorum.Sen yoksun.. Uzakları tümleyen ürkek bir ceylan gibi kayıplarımdasın.Duydun mu bu sana yazdığım satırlarda özlemediğime dair soğuk hevesler… İşte tam soğuma angıcına açıldın.Beni bekleyen hangi ben sözlerine gözyaşlarını da ekledi…
Yok işte bana ne verdin ki..Fazlasını bekleme..Bir yürek nasıl dayanır sen benden uzak ölümcül yaşarken Söylemedim mi her ölen bülbülün leşinde sevda kokularım var. Bensizliği gagalayan her aç kuşun sevabından biraz beni topla…
Neden_sizin dün_yasında dünya neden
Nokta bile olmadı yanımda sen olmayınca
Ben bir hiçin içiyim
Hiç olmasan da
Boş olmasan da
Hiçler biçilmiş
Namsız bir kalyonun,sislerle hislerin aşkı ıslattığı ben sonsuzluğumdayım.
-Hiç biraz suskun. Hislerin diline dolanmışım.Sislerin kapatmaz yaramı.
-Hiçlik ile kimlik arasında aklın fareleri geziyor. Beni senden kemiriyorlar.
-Kırılmış dümeniyim geçmişimim.Sular sulara suskun benim yüzümden.
Gözlerinden akan her damla bulutları da ağlattı.
-Ağlama da ağladı.Beni sorma.Bu durumda her damla aslında benim.
-Düş ‘ün küresindeyim senin.İç içe rastlantıların ruh ermişiyim.
Özüme dair daireler çiziyor bahtımın denizi. Ben illa ben diyor.
-Kendimi kaybetmenin ummanlarına ufkumun dehlizlerini ekledim.
Hayıflanışımın gün görmüşlüğü zahirlerine sobelendi. Aşk kendine gidişin içsel yolcululuğunda varı var edip yok olmayı ar eden bir akışın can suyu. Yanılgılarım bu yüzden yüzüne asimetrik sonlarını sunmuyor.
-C/an dilindeyim. Tevriyeli sözcüklerin devriyesindeyim. Hallac- ı Mansur olmak güzel bir rüya. Ben’den ben’e. Ben’den en tanıdık sen’e mistik istendikler sıralamak.
-Ki Mansur, Enel Hak derken başka özlere tin dersi veriyor:
Nefes nefese çıktım dağlarına
Bağrında sözlüğün ben tanımsız kılıyor sensizlik
sözlerinde tuzum, biberim,aşım, aşkım
susuz, uykusuzum, sensizim
böğrümde nazların yar dolandım olana
sol yanımı vuran tutuluş zembereği beni alıyor zamandan
Dua eden bakışının filmindeyim. Ellerin açık, kendine yükseliyorsun.
Oysa arşa çıkmanın tek yolu birisinin seveni olurken onu da sevmektir.Sen içindeki kör gözbebeklerin görünmeyen gözü müsün?
-Sen içimdeki lal sözlerin çeşnisinden akan aşk çeşmem misin?
Yoksa kütürüm acıların gramerci misin? Bütün ayrılıkların dilinden anlar mısın?
-Mesele sevgilim senden nasıl ayrılabilirim? Senin gibi nasıl ayrık otların yabanında yaban bir domuz gibi gezebilirim?
*Ya da sen hala yüreğimdeki otlakların arasında gizlenen ürkek ve ben gözlü ceylan mısın?
günahın gözleri açıkmış kederin sözleri deniz köpüğü
benim günahlarımın gözleri kör, kederim kitapsız
istedim ki yağmur yağsın temizlesin temizlerimi
istedim ki her damlasında bin yıl yaşayım nemli heveslerle
istedim ki zühre yıldızına huzur haritamı asam
istedim ki aşka ders versin aşk halim, sendeyken ve senli olmuşken
Unutulmuş aşk ışığın altında unutulmuşum
Hüzün üzümlerinde alegorik şaraplar yapılıyor
İnançsızlığı uçuşan uçurumlarında büyük unutkanlık
Bu uçukların uçağı yüreğimi bindirmiyor
bin - itler
Çünkü doğruluğun kapakları arasında yazılan kitaplarda aşkımız
Islanmış bir uzağın uçurum çiçeğisin
bir şehir üşüyor gelemediğin her deme
kuruyorsun ben_ den
ansız,anısız, sensiz ürperişin sesi artar
beni bul ey sevgili
sana gelecek yolum ol..ve ışığım..yol orada bitiyor diye değil, sen orada bitiyorsun dediğim yer, ikimizin buluşması olsun..
ikimizin buluşmaları sevilmenin yeni buluşu olarak sunulsun
bittiğimiz ve başladığımız yer..
hiç tükenmeden..
akman bana, ve akmak sana..
tükenilmişlğin tükenmez kaleminde ismin yazılmasın seni silmesin hayat
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!