Hayrettin Taylan Şiirleri - Şair Hayrett ...

*Beynin boşluğunda kalan hoşluğum farklı algıların dalgalarını yaydı.
Frekansların kaldı bam telimde, aba yelimde, unutulma selinde.
Anında tepkilerin eski bir beyini besledi. Ani tepkilerin değer, eskiyen beynin kendini yenilememesidir. Beyin hücreleri sürekli yenilenir.
-Beyinsel değişim eski kabullerin izinde kalabilir.Gelenek bu bağlamda kendi mantığını aşılamıştır sevdiğine.
Ya da içgüdüsel hayvanilik yönümüz kendine akar. Bu yüzden eskiz paspaslarını yüreğimin kapısından çekmelisin Ayşenaz.
-Güven, sadakat, samimiyet, sorumluluk, sevginin gerçek bileşenleri.

Güzelliğinin nimeti, sözlerime ganimet. Kendimle savaşın kazancıydı sevdan. Yabancılaşmış kişiliklerin arasında kişiliğinden çok dişiliğini sözcüklerime sunan kirli emelin kızları arasında misk- amberliğin aşk yüzü gibi aktın sevdama.
-Mistik hülyalar kentindeyim.Susamıştım gerçek aşka.İstanbul kadar kalabalıklaşmış,İstanbul suyu kadar kirlenmiş, arıtılmaya muhtaç anların arıtma cihazı gibi yüreğinde hiç kirlenmemiş ab-ı hayatın suyunu içmeye, şule-i aşka teslim olmaya geldim.
-Gözümün kovduğu herkesten kaçarak, gönlümün seni gördüğü, görülmüşlük kentine geldim.
- S’özüme pay verecek paydaların sağlamasında, işlemsiz teslim oldu sonuç.Sonucu işlemeli,işveli, oyalı, senli bir sondaydım.Bir son binlerce ilki doğuran kıvılcımın kızılcığı gibiydin.
-Sevgimizi azaltamaya çalışan aşk düşmanlarına karşı siperimiz hazırdı.Onların saldırısı daha çok bağladı.Daha çok kaliteliğinin dokusunda okundum.
Bırak avcılar çıkarsın yalanlarını taştan.Bırak,ötsün bay bay değiğim papağan…Bırak çırpınış çarpmasıyla kendirlerini vursun yazılmamış aşk duvarlarına.Acizliğin acunluğunu yazsın kendinlerince.

Aşka ayna cümleler tarandı gözlerinde
Özne olarak kaldım yüreğinin gül sınırında
Kırık mazimizin izinde gitmeler sustu
olmazlığa giyinik ceylanlar ürktü
Bu kalakalışın aşk koşusuna

““O kendini biliyora şulevari yakarışlar”


Oyaladın sevda bahtımı-1

hoşluğunun boşluğunu dolduran bilgilik kalemiyim

Üşüyorum özleyiş yatağında
…:bekleyiş yorganın nakışlarına yazılmış bahtın
Yürek ve us arasına demirlenmiş sevi adım
…:yorgun bir ceylan gibi kaçıyorsun yüreğimde
atom düşü gibi içimde parçalar bırakıyorsun
…:ismi konulmamış kaçışların permalarına sarıyor kader

Gelme ile gitme arasında morglarım var benim, sol yanımda sensizliğin mezarı,korkuyorum sensiz baharlardan.Çiğdemlerin açılmasını bekliyorum.Her çiğdem bir dem sunacağım kırılmalarımın telvesinden.
Umuda kelepçeli gözlerin, virankentimin kuytularında kendi özleme dayalı hazlar kuruyor. Duygular birikim yaparak yaşanan acılar daha da acıtmasın kalp kırıklarını yaşıyorum. Şimdi hatırladığım tüm mutlulukların sonunda bir hüzün kuyruk sallar.İçimden fersah fersah kaçışını betimleyen deniz dipli bir ejderhanın ağzı açıklığı kadar korkak ve ürkeksin bir türlü olamadığın yanımda.
İç denizimde iç açıcı olmayan sancımalarım anlarına ritmik bir koz bırakıyorlar.Kozmoslar ile olmazlar yan yana beni senden ayırmanın ateşli telaşında.Henüz dudaklarımızın yazmadığı bir aşkı öpücüksüz,kansız hatta susuz bitirmek istiyorlar.Benim içlenişim İstanbul gibidir, bilmelisin…Büyük ve de karışıklığın alışıklığı gibi bitimsiz.
Coğrafyamı bertaraf eden bir kumrunun yüreğindeki aşk damlasından yıkandım
Sızım ve sözüm beni yeni tayfların öngeçmişinde kendi icraların icrasında mecbur edilmişliği esatirken sen kesif sayhalarındaydın…
Uzun hava arası bir hava eser seslenişlerimizin suskunluklarına.

. Susmalarında detaylarla arayan yanılmış ve sıra dışı özlemleri tertipleyen bir ruhun cemisiyim.
Okunuşların yatağında hoyratça akan deli bir fırat’ım bir yanım sensiz akar ta Badel aşkül Basra’ya. Hoyrat dalgalarımın bohçalarını attım kayalıklara kuruyor oracıkta. Uzak kıyımlarla saçılan yüreğime, bir aşk açısı açtın.Beni bendine bağladın,damla damla barajım doldu,şimdi elektrik veriyor özlemler.Uzak buluşmaların her yeri aydınlık aşk enerjimizle
Buz dağına çarpsa da batmayacak aşk titaniğimizin okyanusunda seni okuyor hasretin dalgaları.Beni sana pazarlıyor her damla tutku…Adı konulamamış güftelerin güvelerine nakarat kılıyor seni bana sunmalar.
Sevmenin tadı bir şölen düzenliyor hevesli yaşamın her seni özlediğim anında.Evet,yoksun yanımda,evet omzum senli bir anında depresyonunda..İliş yüreğimin özlem aysbergini erittiği etik, betik akışlara.
Al beni,alınmış,alınamamış,kalınmış,kalınamamış,sevilmiş,sevilememiş her anın sancağına.Seç beni gönül tahtına.Altından ve senden işlemi tahtımın yanlarına kendini işle…Işısın,yaşasın yaşanmak istenilen arzu ile arz arasında sıkıştır beni.
Amalarımdaki zincirleri parçala sözlerinle. Uzakların uzları buzdağları yükseltse de periliğin cananlığını azaltmaz ve süt kokan doğumların güncesine yeniden ek beni…Ekil karşılaşmalarıma…Biraz umut ırmağını dalgalandır hesapsız özlemlerin sonlarına.

***Unutamadığım bir’inin yanına bir’i(y) sini getirdim iki etmedi.
***Çözümediğim, içinden çıkamadığım, unutamadığım, her şeyi çıkardım birisini bir’den çıkaramadım.
***-Sensizliği, kalabalık yalnızlığımı, diyemediklerimi, imkansızlıkları, bütün hayallerimi, hallerimi, vaadlerimi, en çok hazlarımı unutamadığım birisiyle birini çarptım bir etmedi nedense.
***-Yaralarımın, umutlarımın, yaşanırlığın, sensizliğin, güzel anların paydası oldu, ben payda, bölüştük, öpüştük… üç noktanın diyemediklerini yaşadık, sular seller gibi olduk; ama unutamadığım birisini birisine böldüm, yine bir etmedi, üstelik sağlaması, üstelik ağlaması, oflaması çoktu.

***-Dört duvar arasında dört işlem, dört mevsim, dört dünya, dört aşk birisini atamadı yüreğimde. Meğer aşk tek heceliymiş, meğer büyük aşklar bir kereymiş. Meğer diğer aşklar birisini tümleyiş, toplayış, çeşnisiymiş.

Aşk,şehrin tümlenen özleminde silinmezlerine silgi.Beni siliyor aşka
Dominolar yaşıyor yüreğim…
Tesadüflerin ritminde eriyor yanıldıklarım.
-Gölgelerin dilinden anlamak istemiyorum.Bu sıcak sensizliğin sonunda
kompradorların çıkar penceresinden sana bakamıyorum.
Şüphenin yalın halinde uzar istemediklerin.Güvensizliğin ben haline çekimlenir eylemlerin.

Kağıttan tutkularla gemi yaptım gelmelere
Üzülme sen gelişlerin som altını ruhun işlendi bir kere
Babı-aşkından abı* hayalim geçti bir kere
Razıyım renginin son aynasında aynı ruh olmaya
Adın kalsın,kalışların kan kırmızı güncelerinde