Yağmur sesi kıvrıldı kaldırımlara
Upuzun ışıklara yenik düştü gölgeler
Koyu mavi ölümler geçti geceden
On ikiden sonra dile geldi bulutlar
Sıyrıldı aşk şarkıları umudundan
Vurulup göğsünden taze yıldızlar
Gül bize
Ölüm naza gül bize
Penceremden gel gül bize
Akşam geç olur
Erken gel
Gökkuşağı ör bize
Dönen çarkın orta çentiğinde durum
Milyon kilometrede sesini unuttum
Ruhun salaş vaktinde nefsi emmare
Aklın yedi kat dibinde kendimi buldum
Sarih gecenin mundarında bir evham
Sıska sunakların kambur şırıltısı hâl
ıslak zemine sis yağıyor
yağmur yağıyor tekerler dönüyor
gökten yeşil yıldızlar akıyor
şişhanede sokaklara bir duman çüküyor
incecik elleriyle bir çocuk
kuşlara yem döküyor
İstasyon caddesine yağmur yağıyor
Gözlerin tolerans tanımıyor……….
İçimden küsmek geliyor…………
Aşk böyle bitiyor……………
Yıkılır kentler göğün tanrıçası ölünce
Mitolojik görkemiyle uyanır kaleler
Ve asırlık çınarlar küser geceye
Mistik bir ses çınlar kulaklarımda
Bir çıngıyla tutuşur gövdende yaralar
Zeus’tan cenneti müjdeler bir kahraman
Baştan aşağı bırakıyor hünerini
Billur bir ışık demeti
Kaç insan tülüne bakıyor odanın
Sesler işitiyor durmadan
Islak mektuplar yazıyor geceye
Elmas bir bardakta içiyor yalnızlığı
Kara çaldın
Ey sevgili kara çaldın
Gökte maviye denizde suya
Kara çaldın
Yollar aştım oteller gezdim
Kentler yıktım
Kar bozan izlerde sevdim seni
Bir bavul vedayı öptüm alnından
Ayaklarım hırpalandı
Çağlar ötesine yolladım sultan sofralarını
Sana geldim
Derin dehlizlere koştum
Ömrün ortasında sarılmak isterken
kar çiçeği yapraklarına
Ayazda donuyor kar çiçeği
Düşen yaprakları saçlarımda
Eğilip gitti mevsimlerin güzeli
Düş sokakları şimdi kapkara
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!