Bakır ustalarının bacaları tütüyordu
Biz yola çıktığımızda
Karlı yamacından süzülen rüzgar
Olanca haşmetiyle aşıyordu
Bezir dağından
Ve ben bütün suları çiğnedim hınçla öfkeyle
Kaldırım arıkları çeker yağmuru
Deliliğin son halkası bu akşamlar
Uzatmalı bir karanlık
Bir oyun kurgusu bu cebellat
Asrın topal ayağındayız
Maviye rastladım ketum bir hava
Hayatta anneniz yoksa;
Bütün kadınlar uzaktır size,
Issız derin bir vadide unutulmuş
Devasız bir taş gibi görürler sizi,
Çıkar dışında yaklaşmazlar size,
Anneniz yoksa demli bir akşam üstü gibi
Yirmi bir asırdır konformizm son fasıl
İhtiyaç yaratan bir dünya durmaz gider
Oyuncak dağıtır çocuklara yanmaz metal
Bitmeyen hırs nefis
Kapitalist ölümler yarışır göz önünde
Robotların insanlaşması son çığır
Yerinde sayan aşk mıdır albayım
Korkma; bir tek ölürken infilak etmezsin asker
Güneşe atılan barut patlar mı albayım
Güneş yanar sonuç değişmez asker
Akmayan kan mavidir derler
Doğru mudur albay Nikola
Uzaklığın avuçlarımda buruk bir sıtma sızısı …
Saçların dipsiz sokaklarda adres şaşkınlığı …
Neydi bende seni saklayan çadır perçemi
Ve neydi içimin ürperen hali…
Mavi derler kayıp fesleğen umuduna
Oysa mavi unuttu beni
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!