Büyümedi öldüğünde sana sevgim
Ekin oldum toprağın boranında, sisinde
Çılgınlığımın açmayan yüzünü, sol yanıma aldım
Hırçın kış sabahlarında,
Oynarken mezralarında ülkemin
Buz tutan gözlerimle,
Baştan aşağı yamalı
Ve yalnız teselli
Kendimle atışma
Makamım bıçak sırtı bir heyula
Onca ahmak
Bir o kadar bulaşıcı
Bayram mı dedin
Ülkem gibi yarım yamalak
Aşk gibi dikeni gülünden
Cenneti cehenneminden beter
Bayram mı dedin
Kapalı defterlerde saklı günlükler
Zifir karanlıktı her taraf
Ay küsmüştü beyazına
Zırh gibi bulutlar kapadı pencereleri
Çıktı sokağa mahalle bekçisi
Sıçtı bir köşeye çaldı düdüğünü
Çıldırdı karısı yıkadı yüzünü
Bir demet intihar düşsün gözlerime
Felek rehberim olsun bekle
Çehreme vursun günahlarımı
Ezelden ebede anıtlar yazsın deftere
Bekle
Kırılsın zamanın çarhı
Benden değil
Bu su bu toprak
Şu yaraların panzehiri
Açan yediveren
Benden değil
Genzimi yakan bu şarap
Sana geldim
Aklımı sende bulmaya
Gözlerinden bana bakmaya
Nehrini nehrime katmaya geldim
Elinden bir bardak su içmeye
Sazından bir tel çalmaya
Ekmek arası akşamlar
Getirir seni bana
Haberin olmaz
Gün batar erkenden
Sonra bir yağmur başlar
Saçların ıslanır
Biraz susmak lazım biraz ölmek
Yaraya tuz atmak ayrılmak biraz sevgiliden
Tek başına ıslanmak yağmurlarda
Ve selama durmak bulutlara
Güvercinlere yem dökmek
Su vermek kedilere
Ahşap güvertede sır güvercinler
Olay yerinde üç kesik cinayet isimsiz
Cilalı, kefensiz muhtırasında evrenin
Demir ve bakırın tozuna beleniyor kalpler
Bizler, canlılar yani, yaşamın hakiki eşkalleri
İki kollu iki ayaklı tepesinde iki gözlü mağrurlar
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!