Hayat herkesi başka başka sınar,
kimin nasibi kandırır,
kimin omzuna düşer mutluluk,
kimi de gününü kurtarır,
yarını düşünmeden.
Aynı sokaktan geçeriz belki,
ama kimimizin ayakkabısı vurur,
kimimizin yolun taşındığı bile fark etmez.
Bazısı yaşar sadece,
bazısıysa yaşadığını anlamlandırır.
Mesele nefes almak bazen değildir,
mesele nefese yük bindirmeden
bir anlam taşıyabilmektir.
Çünkü herkes yaşar,
ama herkes yaşamaz aslında.
Herkes sever derler,
doğrudur…
Ama herkese ait olmaz,
herkese sadık kalır.
Kimi sevgi maskesi yapar,
kimi yalanı yeterliliği.
Gerçek sessiz sevgidir,
bağırmaz, süslenmez.
Ve gariptir ki,
gerçek yediler ve
erken gidenler çoğu zaman olur.
Sahi…
onlar da ayrılmıyor mu?
Sevmeyin demiyorum,
dost olmayın da söylemiyorum.
Sevin, dost olun;
ama seni unutma.
Kalbinizi açma
ama kilidi kaybetmeyin.
Değerinizi düşürün,
çünkü ucuz olan
hep kolay harcanır.
Birilerinin eksikliği uğruna
kendinden vazgeçmeyin.
“Asla” demeyin kolay kolay,
bir kalp hastası çıktı diye
bütün sevgileri çöpe atmayın.
Ama harcamaya da
kendiliğinden başlamayın.
Ne olursa olsun yaşamaya bakın.
Hayat,
acıya rağmen hala güzeldir.
Ve unutmayın:
Hayatı şekillendiren kader değil,
çoğu zaman bizim seçimlerimizdir.
Seviyoruz...
biz...
yeniden giriyoruz.
İşte tam da bu yüzden
Kendinizin kalitenizi düşürmeyin .
Kayıt Tarihi : 24.03.2026 00:07:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!