Hayat Susmayı Öğretti Şiiri - Ali Saye

Yaşadığımız hayatlar çok acı,
Bir şarkıda yayılan insan sancı sancı.
“Unuttum” dediklerimiz bir çıkar,
Bir şiirdeler içimizdeki yalnızlık.

Siyah sandığımız hayatları,
Beyaz düşlerle yaşarız gizli.
“İyi gelecekler” diye hayal kurar,
Umut içten içe, sessizdir.

Her şey değişirken aslında,
Biz sevdik, biz kaybettik.
Bir hiç uğruna verdiğimiz kalbimizi,
Hediyeler sevdiklerimize hoyratça.

“Anlat” diyor beni düşünüyorlar şimdi,
Bu enkaza sürüklenen de aynı şeyi söyledi.
Gel de anlatın bir başkasına bu olay,
Kül olmuş kalbi hangi dili kaldı?

İlk kez konuşan bir çocuk yaşıyordum,
Heyecanlıydım, umutluydum, saf ve derin.
Her şeyi anlatmıştım, her şeyi bir,
Ama ne heves kaldı, ne eski sevinç.

Duygular anılara sürgün edildi artık,
Sözler yarım, cümleler kırık.
Sadece bir “neyse” geride kaldı,
Buna da… Eyvallah dedik, alıştık.