Size çıkıyormuş bütün yollarım
Acılarım, sızılarım
Ağrılarım, sancılarım
Yalnızlıklarım, korkularım
Sizde bitiyormuş hepsi
Varmışsınız hep aslında
Derin bir suda kaldı yalnızlığım
Sessiz bir pusuda
Kuytusunda bir de sevdamın
Ve uzun bir uykuda…
Çok zaman oldu, kimse gelmedi sesime
Hüzün,
Eskimiş kentimin soluksuz yalnızlığı
Ne kadar da güzel kokuyorsun.
Çocuk çocuk bakma öyle
Yüreğime akıyorsun.
Hala bir umut saklıyorum yüreğimde
Biraz can suyu veriyorum hala arada
Sessizce sesleniyorum sonra
Ellerim yine kimsesiz kalmasın diye…
Hala gün batımları biriktiriyorum
Bilsen kaç mevsimi soldurmuşum
Kaç martıyı uyutmuşum koynumda
Yokluğum kapıma kadar gelmiş de
Kaç uyku yitirmişim aşk otağımda
Sesime kuş sürüleri konmuş, bak işte
Beni sevdiğini hiç söylemedin ki bana
Baharlar da hiç yağmadı üzerimize
Çiçeklerle donatacaktın ya ömrümü
Sarılacaktın ya bana hani delicesine
Gidip de dönmeyecekti hani hüzünler
Küçük mutluluklar büyütecektik ya birlikte
Dolunaylardan geldim, yalnızdım, ölüyordum
Bitmiş bir aşkın son gecesinde bırakmıştım şarkılarımı
Issızlıklara gidiyordum, yalnızdım, unutmalıydım seni
Kaç kere söylemiştim seni ne kadar sevdiğimi…
Yaşanmışlıklardan geldim, sessizdim, duymuyordun
Artık bir gün doğumu bekliyorum
Gözlerinde doğacak...
Bardaktan boşanırcasına bir yağmur
Birlikte yaşanılacak...
Masallardan çıkıp gelen bir aşk
Yüreğimize dolacak...
Islattığın hayallerimi
Serdim balkona
Sıcacık yüreğimle
Ütüledim sonra...
Ve tuzlayıp iyice
Koydum dolaba...
Durdum, sana baktım sonra
Bakmak ki, yaşamakla birdi sanki
Gözlerin bir çift güvercindi yüreğimden havalanan
Durdum, sende kaldım
Bir daha, bir daha
İnan.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!