Herkes gibi olsaydın keşke,
Onları sevdiğim gibi sevseydim seni...
Onlara baktığım gibi baksaydım...
Mesela güldüğünde
Güller açmasaydı içimde
Her şiir biraz gebedir
Her şair biraz dahi
Yaşanmışlık kokar her giden
Biraz da yalnızlık
Aşk mıdır insanı yok sayan
Umuda küsmüş bir karanfilim
Sürgün yemiş bir martı
Karanlık bir avluyum
Kentimin unutulmuş zindanlarında
Yine de
Işıl ışılım her şeye rağmen...
Ben artık o bildiğin insan değilim
Ne sesimi duy artık
Ne yüreğimi
Dolunay artık yalnız beni aydınlatıyor
Sen de ikinci yüzüne
Git göm kendini...
Ey benim yalnızlığımın dinmez sızısı
dibe vurmuş sevdalarım
bitmeyen yangınlarım
gidip de dönmeyenlerim
gelip de sevmeyenlerim
yaşadıkça daha da battığım bataklıklarım
"Haziran'da ölmek zor..." demiştin ya üstadım
Yaşamak da hiç kolay değil, bilesin
Bir bir yere serilirken fidanlarımız
Nefesleri kesilirken birer birer
Hiç de kolay geçmiyormuş üstadım
Hiç de kolay geçmiyormuş seneler...
Sarısı dağıtılmamış hayatlarımız vardı
Damıtılmamış sevdalarımız
Güllerimiz vardı koparılmamış
Hayat daha terk etmemişti bizi
Susardık hep eskisi gibi
Yüreğin yüreğime değdi
Ruhun ruhuma
Hoşgeldik
Geç kalmışlıklar sokağına
Bir yağmur olduk seninle
Yağdık hep anılara
Sen geldin ya
Milyon kere sen doldu evren
Kuşlarım kanat açtı gökyüzüme
Gözlerime sevinçler yağdı
Yüreğim aydınlandı birdenbire
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!