Bir de İstanbul özlemi eklenecek
yattığım yerde özlemlerime...
Gün batımları, kızıllıklar
Dolunaylar, yakamozlar bir de...
Daha seni özlemeye bile
Alıştıramamışken yüreğimi
İstanbul gibiyim artık...
Emirgan gibi çiçek çiçek...
Adalar kadar özgür...
Sevdayı Çamlıca'dan aldım,
Huzuru Kadıköy'den...
Mutluluk dehlizlerimde saklı
Hele bir gel
Vazgeçeceğim her şeyden
Bırakıp gün batımlarımı
Terk edip bütün martılarımı
Bir dalganın koynunda
Uyutacağım seni...
Dolunay kadar ışıltılıyız bu gece
Yakamozlar kadar pırıltılı
Bir hüznün kumsalında yürüyoruz elele
Şarkılar söylüyor,
şiirler yazıyoruz saatlerce
Yamacındayız adı konmamış sevdaların
Zamanını hatırlamıyorum artık...
Gidiverdin bir gün...
Oysa ben hala seviyordum seni...
Oysa yüreğime düşen her gözyaşımda,
senin adın yazılıydı hala...
Herkes gibi olsaydın keşke,
Onları sevdiğim gibi sevseydim seni...
Onlara baktığım gibi baksaydım...
Mesela güldüğünde
Güller açmasaydı içimde
Her şiir biraz gebedir
Her şair biraz dahi
Yaşanmışlık kokar her giden
Biraz da yalnızlık
Aşk mıdır insanı yok sayan
Umuda küsmüş bir karanfilim
Sürgün yemiş bir martı
Karanlık bir avluyum
Kentimin unutulmuş zindanlarında
Yine de
Işıl ışılım her şeye rağmen...
Bırakın, içinizdeki çocuk uçsun
Nereye isterse oraya
Bazen bir buluta
bazen bir düşe
bazen de unuttuğunuz kendinize
Ben artık o bildiğin insan değilim
Ne sesimi duy artık
Ne yüreğimi
Dolunay artık yalnız beni aydınlatıyor
Sen de ikinci yüzüne
Git göm kendini...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!