Hakkını helal et oğlum
Sana veda edemedim
Bir gaz bulutunda boğuldum
Öldüm, “ölüyorum” bile diyemedim
Gözlerimden akan yaşlar toz oldu oğlum
Sonunda kaderim geldi insafa...
Mutsuzluklarımı kaldırdı rafa...
Gülümseyen yüzümü koydum
Hayatımın en ortasına
Sonra hayallerimi...
Sen, başka bir kentin sevdalısı
Ben, İstanbul'umun rüzgarlı kızı
Yüreğine gömdüm kendimi
Haberin var mı?
Haberin var mı yokluğunda kaç düş öldürdüm?
Günebakan çiçekleri açacaktı yüreğimde
Sana dönecektim yüzümü
Sessizce gülümseyecekti bir kumru
Dudaklarımda erguvan bir türkü
Aşka diyecektim sözümü
Bir çağlayan uğultusuyla
uyandım sabaha
Bir yürek ağrısıyla
Bir göz yaşıyla
Eksiklerimi topladım
Fazlalıkları kaldırdım ortadan
Hüzzam bir aşktın sen
Hüzünle dokundun
ömrümüzün
en saklı yerine
Yağmur olup yağdın
yüreğimize
“Git” diyordu içindeki serseri
“Git” diyordu sessizce…
Oysa daha yeni başlamıştın ki
Daha üzerinde mürekkebi kurumamış bir belge
Özgürlüğünü müjdelemişti sana
Gözünü daha yeni açmıştın hayata
İçinden sev beni
Susarak, hiç konuşmadan.
Bir buluta binlerce anlam yükle
Ve bak bana sadece.
Gözlerimdeki hüznü gör
Yüreğimdeki sevdayı
İhbar ediyorum Tanrım sonunda
Yüreğimdeki yangını O çıkardı.
Sonra da hiç suçu yokmuş gibi
Gitti, acılarımın üstüne yattı
Hüzünlerimin hepsi de O'nun eseri
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!