Hatice Nayır Şiirleri - Şair Hatice Nayır

Yoksun artık, öyle mi?
Birlikte baktığımız gökyüzünü,
batırdığımız güneşleri,
ışıl ışıl dolunayları da al,
git öyleyse...
Seninle içmeye alıştığım demli çayları,

Bak, martılar da terk etti beni
Denizin dalgaları da sus pus bak şimdi...
İstanbul sensizliğimi haykırıyor
Ben de çekip gideceğim bir akşam vakti...

Ne Salacak'ta huzurum kaldı,

Gözlerini bana bırak ve git sevgilim
Ben kirpiklerinin kuytusunda uyuyacağım

Dudaklarını da bırak ve git
Ben gülüşlerinin kıyısına uzanacağım

Sen "aşk" dedin
Ben gittim.
Yittim yüreğimin uçurumlarında
Sen "gel" dedin
Ben bittim.

Ve sonra
Sen gittin
Hava döndü birdenbire
Bulutlandı gökyüzü
Yok oldu yıldızlar
Senden kalan ne varsa

Sen dünya'mdın benim...
Gittin.
Hayat bitti.
Başka gezegenlerde
Hayat var mıdır?
Bunu da bilmiyorum.

Bana kıpkızıl gün batımları vermiştin,
Yeni tomurcuklanmış bahar dalları...
Güller açtırmıştın yüzümde...
Okyanuslar kadar derin,
Yağmurlar kadar serin bir limandın.
Sığınacağım gün tam da,

Gittiğin gün,
Yüreğini yüreğimden çektiğin gün,
Bitti her şey...
Gün batmaz oldu artık eskisi gibi,
Hayatsa çıkmaz...

Sen gittin ya...
Hüzünden bir kule yaptım kendime...
Ve kendimi hapsettim içerisine...
Şimdi olabildiğince ıssız,
Kalabildiğimce yalnız,
Sadece bekliyorum.

Gitsen de, gelsen de fark etmez artık...
Gözlerimin kuytusuna sakladım seni,
Sabahımın uykusuna...