Düştü düşecek bir uçurum yüreğinde
Nereye uzansan aynı karanlık
Nereye yaslansan aynı hüzün
Bir kan damlasıdır yaşam
Hep akan…
Bir veda insanın ruhunu nasıl da kanatırmış
Nasıl da batarmış gün hiç olmadık bir zamanda
Kuşlar göç etmeye başlarmış gözlerinden
Sözlerin buz tutarmış gecenin ıssızlığında
Bir veda insanın ruhunu nasıl da yakarmış
Bir kelebek kanadına gizledim ömrümü
Gün ışığının parlayan yüzüne
Yasaklarına bir Adem elmasının
Sevdasına bir kuş tüyünün
Gitmediğim ülkelerde sakladım yüzümü
Girmediğim düşlerde bıraktım
Bir şarkı bıraksam güne
Bir şiir, bir dua, bir aşk
Sonra binip bir martının kanadına
Terk etsem buraları...
Sıcacık bir gülümseme ile
Her sokağımız deniz kokar bizim
Her penceremiz sevda
Bir martı çığlığıdır hüzünlerimiz
Biraz da günbatımına benzeriz
İnatçı bir gökkuşağıdır yüreklerimiz
Kadın derya deniz,
Adam sudan korkuyor.
Ne yapsa, ne etse kadın
Dinmiyor korkusu adamın...
Sonunda adam gidip
Bir karış suda boğulmayı seçiyor.
Uyu sen çocuk
Bırak, uykusu kaçan ben olayım
Bırak çağlayayım seller gibi,
Ağlayayım suya düşmüş insanlığa...
Kafamı taşlara vurayım,
Yüreğimi zincirlere...
Hala sümüklü bir kızım ben
Oyuncağını düşürüp kırmış...
Gözlerimde birkaç damla yaş durmakta...
Oysa çoktan yitip gitti umutlarım
Ve artık Üsküdar'da sabah olmakta...
Bir bulutlara baktı küçük kız
Bir güneşe...
Aktı gözyaşları sessizce...
Biliyordu ki
Hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı
"Ne güzel bir sabah..." dedi minik kuş...
"Bak, ben de cıvıl cıvılım bugün
En güzel şarkılarımı söylüyorum sana
Aç gözlerini artık küçük kız..."
Küçük kız bir ses duydu o anda
Çok uzaklarda öten bir kuş sesi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!