Sen, başka bir kentin sevdalısı
Ben, İstanbul'umun rüzgarlı kızı
Yüreğine gömdüm kendimi
Haberin var mı?
Haberin var mı yokluğunda kaç düş öldürdüm?
Hayat çağırıyordu beni
Ses verdim
Giydim kırmızı rugan pabuçlarımı
Renkli bilyelerimi de aldım
Gökyüzünün tırabzanına oturup
Kendimi aşağıya saldım
Bu sabah sessizce gelip
Bir "günaydın" bıraktım gözlerine
Uyandığında alırsın diye...
Biraz huzur, bir parça mutluluk,
Hiç dinmeyen bir özlem de koydum
En koyusundan içerisine...
Güneşin sözü var bana
Toplayacak tüm gün batımlarını yüreğinde
Sen gelince batacak...
Bulutlar da söz verdi
Gizleyecekler güneşi...
Hey martı, bizi de götür ne olur
Denizin deniz, insanın insan olduğu bir ülke istiyoruz.
Mutlu olsun istiyoruz halkımız
Barış, özgürlük koksun insanlığa çıkan tüm yollarımız
Öldürülmesin yarınlarımız
Susturulmasın çocuklarımız
Yıldızlar yağıyor üzerime,
Kara bulutlar aralanmıyor yine de…
Bir sen vardın gözlerimde konaklayan geceleri...
Düşlerime çadır kurmuş,
Gönlümün fersah fersah ötesine geçmiştin.
"Dönülmez akşamın ufkundayız, vakit çok geç..."
İki ters, bir düz ilmekmiş oysa...
Yanlış örmüşüm aşk'ı,
Bilemedim.
Sana bir şey söyleyecektim,
Sonra vazgeçtim.
Belki söylemişimdir de,
Ben fark etmedim.
Senden gidecektim oysa,
Gittin gideli,
Üç kuru yaprağız biz...
Yüreğimiz hayata paralel,
Yüreğimiz şimdi bize el..
Sadece iki sözcük dilimizde,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!