Bir Nazım okudum
Bir güne uyandım insanı özleyerek
Bir Nazım okudum
Hayata başladım barışı bekleyerek
Bir Nazım okudum
Sevdayı dokudum ilmek ilmek
"Ne çok özledik kansız bir gökyüzüne bakmayı"
Ne çok özledik kansız bir güne uyanmayı
Ülkem, benim kanda boğulan ülkem
Halkım, benim artık nefes alamayan halkım
Barış güvercinlerini bile vuruyorlar
Sana "yaramı sar" mı dedim?
Saklamış ve alışmıştım çoktan...
Çıktığım her yolculukta,
Eski bir çeyiz sandığı gibi
Beklerdi köşe bucak beni...
Yollar geri getirmezdi ama asla,
Mavi miydi O,
yalnızlığım mıydı yoksa...
Kentin bütün meydanları karanlık,
Bütün sokakları O'na çıkıyordu.
Sanki çağlayan olmuştu aşk
"Mavi mavi seyret beni" dedi
Sadece yüreğinde
Sadece benliğinde değil
Gözlerinde de kalayım
Seyret ki,
Aydınlanayım.
Aylardan Ağustos,
günlerden bilmem ne...
Bir gemi mehtabını yitirmiş,
yol almıştı Kavağa doğru...
Eski taş plaklarda
Müzeyyen abla
Varlığım varlığınıza duacıyken
Hangi gün batımında,
Hangi dolunayda
Acaba
Yanımda değildiniz?
Merakımı ne olur mazur görün
Merhaba yüreğine kördüğümler attığım
Sade bir kez bakıp da sevdasında yattığım
Merhaba suyun sesi, gölgelerin güneşi
Ellerin ellerimde nazlı bir su perisi
Sadece bir nefestin, yoktun, olmayacaktım
"Umut" diyorsun
"Umut" nerede şair?
Neden bu yılgınlık?
Neden bu hüzün?
"Aşk" diyor şair
"Aşk bir kez terk etti mi şiirinizi,
Lütfen unutun beni bayım
Benden size yar olmaz.
Belki kardeş,
Belki arkadaş,
Belki bir parça dost...
Ama yar olmaz.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!