Bırak, yansın gemilerimiz,
Savrulsun küllerimiz…
Madem ki, çıktık bu yola,
Madem ki, beraberiz.
Ne derse desin şarkılar, boş ver
Şiirlere de aldırma bundan gayri…
Bir masaldan çıkmış gibiydik ikimiz
Bir vardık, bir yok olduk işte sevgili...
Oysa her şey duruyor yerli yerinde,
Her şey aynı bıraktığın an gibi...
Bak, gün muhteşem yine sahilde
Senden bana kalan
Aşktı.
Gözyaşıydı
avuçlar dolusu...
Yalnızlıklardı
Geceler boyu üşümüş...
Geldin ya
Her anım şiir
Her günüm masal sanki...
Atının terkisine alıp
Kaf Dağı'nın ötesine
Bir masalın içindeydim, unutmuyorum
Babam peri padişahıydı ya benim hani
Çikolatalardan şatomuz da vardı
Canım çektiğinde penceresini yediğim…
Üstelik o fırfırlı, taftadan tuvaleti
Sözcüklerini yitirmiş bir coğrafyanın
Tam ortasındaydım ki, tanıdım seni…
Suyunu yitirmiş bir nehir,
Dalgasından vazgeçmiş bir denizdim.
Bir bağ bozumuydu gülüşün, şarap oldum
Gittiğinde nasıl da üşüdüm
Nasıl da tuz buz oldu hayat
Yalnızlığa
Issızlığa
Aşk'sızlığa yakalandım
Yeni baştan...
İzin ver bana
Bu gece
Yasemin kokulu bir şehre karışayım
Kimse duymasın can kırıklarımı
Kimse bilmesin gözyaşlarımı
Biliyorum, bensizsin
Ne Alsancak'ta gün batar
Ne kahvaltı yapılır Bostanlı'da...
Karşıyaka yok mu hele
Orası tek başına zaten ıssız bir ada...
Şimdi katran karası bir gece,
Şimdi parçalayan bir pençe,
Ve şimdi bitmeyen bir işkence...
Sessizim.
Suskunum.
Uykusuzum.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!