Gözlerini bana bırak ve git sevgilim
Ben kirpiklerinin kuytusunda uyuyacağım
Dudaklarını da bırak ve git
Ben gülüşlerinin kıyısına uzanacağım
Ve sonra
Sen gittin
Hava döndü birdenbire
Bulutlandı gökyüzü
Yok oldu yıldızlar
Senden kalan ne varsa
Sen dünya'mdın benim...
Gittin.
Hayat bitti.
Başka gezegenlerde
Hayat var mıdır?
Bunu da bilmiyorum.
Bana kıpkızıl gün batımları vermiştin,
Yeni tomurcuklanmış bahar dalları...
Güller açtırmıştın yüzümde...
Okyanuslar kadar derin,
Yağmurlar kadar serin bir limandın.
Sığınacağım gün tam da,
Gittiğin gün,
Yüreğini yüreğimden çektiğin gün,
Bitti her şey...
Gün batmaz oldu artık eskisi gibi,
Hayatsa çıkmaz...
Sen gittin ya...
Hüzünden bir kule yaptım kendime...
Ve kendimi hapsettim içerisine...
Şimdi olabildiğince ıssız,
Kalabildiğimce yalnız,
Sadece bekliyorum.
Gitsen de, gelsen de fark etmez artık...
Gözlerimin kuytusuna sakladım seni,
Sabahımın uykusuna...
“Sesini duymak çok iyi geldi” dediğim tek kişisin
Değerlimsin…
Sensiz geçen her an
Ömürden giden zaman
Sus, hiçbir şey söyleme artık
Aşk bir Filizkıran’dı, geldi geçti
Şimdi zemheride donma vakti
Biliyorum, hiç kimseler yazmadı
Hiçbir kitaba sığmadı bu yalnızlık
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!