Bir şiir bağlıyordu şairini,
Bir şair şiirini terk ediyordu.
Yağmur sadece şiiri ıslatıyordu,
Hayat sadece şairi...
"Sen benim gözlerime hiç bakma"
Yoksa savaş çıkacak yüreğimde...
Silahlar patlayacak,
İsyan bitecek...
Bakma sakın bana böylesi aşkla
Yıldızlar kadar uzağım artık
Gelme
Ne yüreğimde aşk kaldı
Ne gözlerimde ışık
Umudum da terk etti beni nicedir
Bir baş ağrısıyım
Susuyoruz, bundan ötesi yok
Artık söylenmeyecek bir şarkının son notasındayız
Bak, kuşlar geçiyor üzerimizden
Nasıl da sessiz bir yağmurda saklanıyoruz
Susuyoruz, bundan ötesi yok
O kadar çok şey gelip geçti ki günlerimizden
Bana düşen susmak sadece...
Bırakıp hayatın koynuna yalnızlığı,
Koyup avucuna ıssızlığı,
Çekip gitmek,
Bu ucu bucağı olmayan
Sevgisizlik diyarından...
Sana sadece susmak istiyorum
Susamak aramızda adı konmamış her şeye
Öyle yakınım ki, anlatamıyorum
Sadece yaşamak istiyorum
Sadece bilmek varlığını.
Bir çölün suya kavuşması gibi
Bekliyoruz seni…
Yağmurun toprakla buluşması gibi…
Sensizlik nicedir
koyu bir hüzün evimizde.
Gökyüzümüz bulutlarla dolu,
"Biter anne" dedin.
"Biter elbet, bitmez sandığın günler."
Bitecekti tabii oğul...
Özlemlerin de sonu gelecekti elbet
Sensizlikle yas tutan evimiz
elbet şenlenecekti
Gitme, daha yaşanacak çok şey var
Ne ellerimi tuttun,
Ne gözlerime baktın saatlerce...
Delice şarkılar da söylemedik
Kadehleri yuvarlayıp ard arda...
Bir fincan kahvemiz de olmadı ki,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!