Hatice Nayır Şiirleri - Şair Hatice Nayır

Hüzzam bir aşktın sen
Hüzünle dokundun
ömrümüzün
en saklı yerine
Yağmur olup yağdın
yüreğimize

“Git” diyordu içindeki serseri
“Git” diyordu sessizce…
Oysa daha yeni başlamıştın ki
Daha üzerinde mürekkebi kurumamış bir belge
Özgürlüğünü müjdelemişti sana
Gözünü daha yeni açmıştın hayata

İçinden sev beni
Susarak, hiç konuşmadan.
Bir buluta binlerce anlam yükle
Ve bak bana sadece.
Gözlerimdeki hüznü gör
Yüreğimdeki sevdayı

İhbar ediyorum Tanrım sonunda
Yüreğimdeki yangını O çıkardı.
Sonra da hiç suçu yokmuş gibi
Gitti, acılarımın üstüne yattı

Hüzünlerimin hepsi de O'nun eseri

Kızkulesi gibiyim bu sabah
Herkes bana âşık
Ben sana

Galata gibiyim biraz da
Kendimi unutmuşum

Bir de bakıyorum ki, İstanbul olmuş gözlerim
Bir sahil kahvesini gözlüyorlar Kuzguncuk kıyılarında
Bir çift martı oluveriyor ellerim
Dalıyorlar Boğaz'ın serin sularına bir anda...

Bir de bakıyorum ki, Galata'da konaklıyorum sessizce

Yorgun bir martı çığlığıydım eski bir güvertede
Sesime ses veren gülüşe sevdalandım.
Yüreğimde ölü bir deniz yatıyordu,
Yüzüme yüz veren sözüne sevdalandım.

Sevdalandım, içimden bir hüzün akıyordu

Oysa sana bakmam yeterdi, biliyordum
Yardın, yaraydın gönlümde…
Hep sanaydı yollarım, sende kalıyordum
Oysa sen vardın düşlerimin her bir yerinde
Yanımdaydın, görüyordum.

Bir bakıyorum
Aşk İstanbul oluyor
Topkapı Sarayı karşımda
Gün Ayasofya’da batıyor

Bir bakıyorum

İstanbul,
gidiyoruz işte
Bizi mazur gör.
Aklından çıkarma
Asla varlığımızı...
Sakın hüzünler yollama