Gün batımlarında anımsarım seni
Şehrin alacasında...
Önce nehir olur,
Düşersin gözlerime...
Sonra bir hançer olur,
Deşer yüreğimi özlemin...
"Unutulmaz bu acı..."
Geçmiyor işte...
Ne acılar hafifliyor,
Ne unutuluyor yaşanan...
Hayat işte,
“Usta” dedim.
“Usta, söylesen ya bana…
Eski aşkları ne yaparlar?
Hep yüreğin bir köşesinde
Boynu bükük dururlar mı acaba?
Can kırıklarımız
Bugün ben kadar yalnızsın sen de İstanbul
Güneşin bile bak ısıtmıyor yüreğimi
Bulutların hüzünlere akıyor
Üşüdüm, ne olur tut ellerimi
Bırak, ayrılıklar sonraya kalsın
"Seni terk ediyorum"
Ne kaldıysa benden geriye,
Ne varsa senden kalan,
Bırakıyorum hepsini bu kentte
Ve gidiyorum.
Sus şimdi,
gelmeyeceğim, bekleme
Bekleme,
bir dal çiçeklenecek,
bir acı çöreklenecek şuracığıma
Sensizliğe ağıtlar yakmıştım,
Kalbim, unut bu şiiri
Bir aşk başlamadan bitiyor, görmüyorsun
Ellerinde bir ölüm sessizliği
Unut kalbim, unut
İnan, boşuna kürek çekiyorsun
Unut beni
Çünkü çok seviyorum seni
Günler geçiyor, görüyorsun
Bir damla su gibi küçülüyor hayat önümüzde
Seni düşünüyorum da hep
Yok oluyorum birdenbire
Kuşlar mı uçsun uzaklara,
Yoksa sen mi gelirsin?
Uçurtmalar yaparım özlemlerden
Uçururum da ele güne karşı
Yalnızca sen bilirsin.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!