Serseri bir mayınım şimdi ıslak yalnızlığımda...
Rehin kaldım yüreğinin kör kuytularında...
Beni bul,
beni vur,
yokluğunda ölüm var.
Güneşin bir daha doğmayacağı bir ülkedeyim artık
Ellerimde can kırıklarım
Göç korkusuyla sinmiş kelebeklerim
Avuçlarım akşamdan kalma kabuslarının terinde
Bir daha yaşanmayacak bir aşkı terk ediyorum
Bir daha asla.
Zaman,
gide gide bitiremediğimiz
O Sırat köprüsü...
Seni özlemek kadar yakıcı,
Sensizlik kadar
geçmeyen o duygu...
Gittin gideli
unuttum çayın tadını.
Kahveye de
küs gibiyim nedense.
Aslında biliyor musun,
hayat da çekilmez oldu.
Duysaydın yüreğimde cıvıldayan o kuşu
Sevdaya bırakırdın o en son dokunuşu...
Yaşasaydım özgürce keşkesiz hayatımı
Çığlıklar bastırsaydı içimdeki yasımı...
Yüreğimdesin sanıyordum.
Oysa çoktan çekip gitmişsin de,
haberim bile olmamış.
Nerden mi anladım?
Yüreğimde bir sızı,
nedensiz bir acı vardı epeydir
Yüreğim,
Ah, ruhumun bitmeyen sılası...
Tam topun ağzındasın nicedir...
Ne olur, ver artık
Bir nefes molası...
Ve bitti şiir
Örselendi yüreğimizde hüzne dair ne varsa
Ses gitti
Aktı sular yepyeni çavlanlara doğru
Sustu aşk
Ve dindi yalnızlığımız
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!