Sonra bir bulut gülümsedi
"Günaydın" dedi bir martı
Sonra sen gülümsedin
Güneş yüreğime indi
Bir mutluluk kondu avuçlarıma
Yüreğimdeki her acıyı
Hayatıma anlam katan her anıyı
Seni, beni, bizi
Sensizliğimi,
Bensizliğimi,
Uykudan sıçrayarak uyandıran
Sakın sevdiğimi sanma.
Sevmiyorum ki ben seni...
Gelmeni de beklemiyorum.
Hatta seni özlemedim bile...
Ne o köşe masaya oturup seni düşünüyorum,
Ne de şiirler yazıyorum sana...
Öyle işte
Karşılıksız seviyorum seni...
Yürekten, çıkarsız...
Anne gibi şefkatle,
Çocuk gibi heyecanla...
Koklar gibi bir gülü usulca...
Ben ve İstanbul
Nasıl dinmeyen bir özlemle
Nasıl hüzünlü bir sabırla
Nasıl da bekliyorduk seni oysa
Bilsen...
Tut ellerimi, hiç konuşma
Gökyüzünde sakla tüm düşlerini...
Unutma sakın,
Hep yanında bulacaksın
Yüreğimi...
Aşk diyordum ya,
Tam da yanından geçiyordum oysa...
Gökten düşen elmalar
Iskalıyordu yine beni...
Elimi uzatsam ama
Yakalayacaktım hani...
Senden gidiyorum,
Beni unutma.
Unutma, en son inen bıçak darbesini
Öyle bir aşkta yalnız bıraktın ki beni
Umut bile gidip astı kendini...
Önce sesin girdi yüreğime
Sevgiyle bakan gözlerin sonra...
Ellerin geldi ardından sıcacık
Sonra aşk geldi.
Sustum, bekledim önce
Bak,
göçmen kuşlar da gitti
seninle...
İstanbul
hazana çevirdi yüzünü...
Ben sensiz gün batımlarında,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!