Sanmıştım,geceler çok uzun sürer
Sanmıştım,bu ömür sevgisiz biter
Birtanem seninle her şeye değer
Sevgilim,aşkımız can verdi bana…
Ne varsa geçmişten hepsini attım
Hüzünlerimiz yüreğimizdeki can kırıklarına bastığından mı kan renginde?
Yoksa can kırıklarımız mı hüznümüzün kanıyla boyanmış?
Neden gözlerim görmek istemiyor anne gün ışığını?
İçimdeki aydınlık beni terk edeli kaç gün oldu, biliyor musun?
Ben miyim aynada gördüğüm bu hırçın kadın?
Yoksa aynalar yalancı mı artık anne?
Ne söylenebilir ki sevgiliye?
Bir aşka nasıl seslenebilir ki insan?
Bir aşk’a başlamak gibi midir
Bir aşk’ı sürdürmek acaba…
Sessizce süzülürken güvercin göğe
Issız bir çöle dönmüşken umutlarımız
Ne kadarınız insan sizin
Ne kadarınız Aşk
Nerelerde bıraktınız yaşanmamış çocukluk dünlerinizi
Nereler sizin öksüzlüğünüzle dalga geçiyor yıllardır
Neler verdiniz söz verebilmek için ölüme yüreğinizden
Nelerle tarttınız sevginizi hissetmeden önce
Bir şey var içimde
Benden daha uzak
Size daha yakın...
Öyle bir şey işte
Sakın sormayın.
Şuracığımda bir sızı var
Adına özlem diyorlar
Bir yangın
Bir kalp ağrısı
Nasıl geçer, söylemiyorlar
Siz sevmek nedir, bilir misiniz bayım
Bilseniz sevgimin kıymetini de bilirdi yüreğiniz
Elleriniz böyle uzak kalamazdı ellerime
Gözlerimdeki nehirlere böyle kayıtsız bakamazdınız
Siz sevmek nedir bilir misiniz bayım
Bilseydiniz böyle kolay kaçamazdınız
Durasım var
Sensizliğime direnmek için
Bir parkta
Oturma eylemi
Yapasım var.
Bana gelişinin
suskunluğunda
sevdim seni
Acılarımın yalnızlığında
korkmadan
Hüzünlerime buladım
Yalnızlığım yetmiyormuş gibi,
bir de tuttum
sevdim seni...
Düşlerime konuk ettim
Yalnızlığıma ortak…
Yüreğimin yangınlarına kattım




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!