Unutma Beni 2 Şiiri - Hatice Nayır

İstanbul bana bakıyor
Ben İstanbul’a

Şehir fısıldıyor
Sadece ben duyuyorum

Ne anılar kaldı anımsanacak
Ne bir dal hanımeli
Ölesiye saklanacak

Sahil yasemin kokuyor
ve artık
hiçbir şey eksik değil

Unutma beni çiçekleri
Unutulmuş bir köşede
Azalmış dileklerim
Denize attığım şişede

Şişe dönüp duruyor içimde
Her dalga biraz daha tamamlıyor beni

Şimdi korkmuş bir hayalet
Üzerime gelen vapura yanaşıyor

Her şey
sonunda
bacadan çıkan dumana karışıyor

Ve şehir,
beni ismimle değil
içinde kalan aşkla çağırıyor

Unuttuğum yerlerde
biraz daha büyüyorum
biraz daha deniz
biraz daha gece oluyorum

ve sızımla
usulca
İstanbul’a karışıyorum.