Bir çöl ıssızlığı gibi,
Bir ayrılık yalnızlığı gibi geçti hiçbir şey...
Bitmez sandığım her şey bitti.
Gitmez sandığım hiç kimse kalmadı yanımda...
Şimdi bir aşkın en uzağında,
"Madem ki gidiyorsun"
Dur, baharı da al yanına…
Bahçemdeki kiraz ağacını,
Şarkı söyleyen minik kuşu,
Gökteki sana benzeyen bulutu da al.
Biliyor musun, kırlangıçlar da gelmedi bu bahar
Badem ağacı çiçek de açmadı
Ne ses verdi dalgalar sorularıma
Ne rüzgar bir şey fısıldadı
Üstelik sen de yoktun yanımda
Bu sabah uyandım ki,
Sana çevrilmiş yüzüm
Ve aşk'a durmuşum iki gözüm...
Tomurcuklanmış baharımın dalları
Ve yüreğimde
Selası okunmuş hüznüm...
Kaybettik sandık belki
Hem kendimizi, hem de aşkı...
Sustuk, lal kaldık gecelerce
Parçalandık, ahlar aldık
Kaybettik sandık belki de
Oysa biz artık olmayandık.
Elif gibi dik dursam da,
Yüreğim Vav halindedir.
Aşk'a giden zorlu yolda
İmtihanım sen ol Ya Rab...
Gülden küle döndüm çoktan
Uzak bir anısın şimdi dudaklarımda
Buz tutmuş bir el
Yarım bırakılmış bir hayal
Susadığım özlemlersin belki de
Sustuğum tüm acılar
Söylenmemiş anılarımsın
Aşk bana "Git" diyormuş oysa,
Ben "gel" anlamışım.
Bırakıp tüm yaşananları kuytu bir boşlukta
Dipsiz bir karanlığa atlamışım.
Yaşadığım tüm yangınlardan sağ çıkıp
Her seferinde
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!