"Nereye? " dedim O'na...
"Daha sevdayı kotaracaktık birlikte...
Gökkuşağından kemer,
Papatyalardan taç yapacaktın bana...
Yıldızları gözlerime indirecektin.
Güneşi her gece birlikte uğurlayıp
"Bir gün batımı ne denli aşk kokabilir ki? " dedi.
Gülümsedim.
Oysa sevseydi bilirdi.
Çok şey vardı bilmediği zaten...
Mesela martıların dilinden de anlamazdı.
Umuda kıyısı olmalı bir insanın
Hüzüne, sevince, mutluluğa da...
Kelebekler kadar özgür, bir o kadar da gökkuşağı
Düşleri her zaman hayatı adımlamalı.
Yaşamın kıyısında kalmamalı insan
Ah, yüreğimin dolunay ışıltısı; nerdesin?
Nerdesin canını canım, ömrünü ömrüm bildiğim?
Bir ses ver, bir ses ver de,
Nefes ol sensizlikten boğulan yüreğime...
Ah, gökyüzümün seher yıldızı; nerdesin?
Bir hüzün dolacaktı
sessizce yüreğimize
Gözlerimizde
şimşekler çakacaktı
Belki de bir yürek
Usul usul
"Aşk nedir? " dedi kadın
"Sen" dedi adam...
Sonra kaldırdı başını kadın
Yüreğini kavuran acıyla
Baktı adama...
"Hayat nasıl da yorucu...
Aşkın rengi gül kurusu
Hüznün rengi lal
İçerimde yanan
Kor ateşsin
Yar…
Gülüme göz değdi
Ömrüme ölüm
Acı bir ayrılığın
Gölgesindeyim.
Kuş çığlıkları
Sadece bir şiirdi aşk;
Aşk gitti,
Şiir bitti işte...
Oysa yazılacak ne çok dize,
Söylenecek ne çok söz vardı




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!