Elif gibi dik dursam da,
Yüreğim Vav halindedir.
Aşk'a giden zorlu yolda
İmtihanım sen ol Ya Rab...
Gülden küle döndüm çoktan
Uzak bir anısın şimdi dudaklarımda
Buz tutmuş bir el
Yarım bırakılmış bir hayal
Susadığım özlemlersin belki de
Sustuğum tüm acılar
Söylenmemiş anılarımsın
Aşk bana "Git" diyormuş oysa,
Ben "gel" anlamışım.
Bırakıp tüm yaşananları kuytu bir boşlukta
Dipsiz bir karanlığa atlamışım.
Yaşadığım tüm yangınlardan sağ çıkıp
Her seferinde
Bir buluta binip
Gitsem diyorum
Bir Anka kuşunun kanadına
Bir hüzne, mutluluğa
Kaf dağının ardına
Şimdi son baharımın ayazındayım
Gelsen de fark etmez, gitsen de artık
Gün çoktan karardı, ay çoktan battı
Tükenmiş bir aşkın sol yanındayım
Söz verdim gönlümün acılarına
Git başımdan aşk
Ben sensiz de çok güzel yaşarım.
Üstelik sevinç, güzellik, iyilik
Ve daha mutluluk adına ne varsa
Her gece koynuma sokarım.
Düşündüm de,
Aşk mıdır bizi hayata bağlayan?
Yoksa ölüm müdür aşk'la kalan?
Bir gül goncasında,
Kızıl bir gün batımının ortasında,
Bir martının kanadında,
Bir hayalle
Konuşmak gibiydi her şey
Bir çiçeği okşamaktı
Sessiz sessiz...
Işıltılı bir gökyüzüne bakıp
Hiç olmayan bir umutla
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!