Hatice Kutsal Şiirleri - Şair Hatice Kutsal

Ne günler geldi geçti şu kısacık zamandan.
Daha dün gibi değil mi geçmişten arta kalan,
Yarın da olacak dün, bugün olduğu gibi,
Bakıp duracağız sessizce gidenlerin ardından.

Hatice Kutsal

Söndü Işıklar birer birer
Gece sessizliğe büründü
El ayak çekildi sokaklardan
Sonra sustu bütün sesler
Düşlerin götürdüğü yerlere gitti
Başka bir alemde uyandı herkes

Bazen günün ortasında
Bazen akşamın kızıllığında
Bazen gecenin yarısında
Bazen bir hikayenin sayfaları arasında
Bazen bir şarkıya saklanmış sözlerde
Bazen geçmeyen geçmişe dalan gözlerde

Sevdiklerinizde çiçek gibidir. Çiçekler nasıl susuz yaşayamazsa insanlarda sevgisiz yaşayamaz. Sizde sevdiklerinizin yüreğini sevginizle sulamayı ihmal etmeyin. Sevgi çiçekleri açsın gönül bahçelerinde...

Hatice Kutsal

Ne güzeldir,
Bir akşam üstü gün batarken yüreği sevgi dolu dostlardan gelen iyi akşamlar dileği.

Ne güzeldir,
Kendinde olanı olmayanlarla paylaşmasını bilmeyi bilmek.

Aylardan Eylül
Akşam saatleri
Ortalık güneş kızılı
Gün yerini
Geceye bırakıyor
Günler hep aynı

Bir eylül akşamının sessizliği,
Cama vuran damlaların sesiyle bozuldu.
Saatlerce yağdıktan sonra,
Yağmur durdu, rüzgar sustu,
Sakinleşince hava ortalık duruldu.
Geceye doğru ilerleyen saatlerde,

Durmadan dönen dünya,
Bıkmadan doğan güneş,
Akıp yıkıp giden zaman,
Bitip tükenmez hevesiyle,
Tazelendi gün yine....

Aylar değişiyor.
Mevsimler değişiyor.
Her biten gün giderken,
Derin izler bırakıyor kendinden.
Zamanın bıraktığı izler,
Zamanla unutulmaz oluyor.

Ve şimdi biz;
Sabahsız zamanların akşamındayız.
Gecesi yakındır daralan vaktimizin.

Hatice Kutsal