Hatice Kutsal Şiirleri - Şair Hatice Kutsal

Eylül ortası akşam saatleri,
Zaman maviyi kızıl geçiyor.
Dalgalı denizin orta yerinde,
Sözlerde hazan, gözlerde hüzün,
Mevsim yalnızlığa kürek çekiyor.

Ve şimdi biz;
Sabahsız zamanların akşamındayız.
Gecesi yakındır daralan vaktimizin.

Hatice Kutsal

Günler nasıl da kovalıyor birbirini durmadan.
Her dakika kendiyle yarışıyor adeta zaman.
Dün geldik, bugünü yaşayıp, yarına giderken,
Yaradılmışların en güzeli olarak kaldıysa,
İnsanlar içinde insan bozulmadan,
Üç günlük yalan dünya da işte bu gerçek olan.

Günler nasıl da kovalıyor birbirini durmadan.
Her dakika kendiyle yarışıyor adeta zaman.
Dün geldik, bugünü yaşayıp, yarına giderken,
Yaradılmışların en güzeli olarak kaldıysa,
İnsanlar içinde insan, bozulmadan,
Üç günlük yalan dünya da işte bu gerçek olan.

Çekilip kendi dünyama uzaktan izleyeceğim.
Gökyüzünün ve denizin mavisini.
Kırgın değilim hiç kimseye kızgında,
Ruhum uzaklaştı bedenimden bir anda.
Hep olacağım ama hiç yokmuş gibi yaşayacağım,
Yalnızlığımın kalabalık dünyasında.

Gökyüzünden usulca inerken mavi.
Denize yansıdı birden rengi.
Mavileşti ufukta gökle yer arası.
Sonra insanların yüreğine yansıdı.
İnsan en güzel rengin mavi olduğunu anladı.
Sadece bir renk değildi mavi.

Güneş lazım bizlere olmasın hiç karanlık.
Doğsun ufuktan mavi sonsuz bir aydınlık.
Sünger çek geçmişin üstüne açılsın yolun,
Bak yarınlar ne güzel olacak ey sevgili insanlık.

Hatice Kutsal

"Yollar var, uzakları yakına getiren,
Yollar var, yakınları uzağa götüren"

Hatice Kutsal

Bilmezdim saatin kaç olduğunu.
Umurumda değildi, pazar pazartesi.
Kaçıncı aydayız, hangi yıldayız,
Farketmezdim hiç birini.
Ne zaman ki yaş yolun yarısını aştı,
Yaşanır mıydı bilmem ömrün kalan yarısı,

Bozuk saat gibi takılıp kaldı zaman aynı günde.
Geçmeyen zamana hapsolmuş yorgun düşünce, düşünce.
Gözler ama görmez, dudak lal söylemez,
Yıl gibi uzayan zamanın akşamı oldu bugün de.

Hatice Kutsal