Hatice Kutsal Şiirleri - Şair Hatice Kutsal

Ne çabuk geçti o güzelim yıllar.
Daha yolun başındayız dediğimiz yaşlar.
Kısacıkmış uzun sandığımız o yollar.
Kışa yakın bir bahardayız,
Kim bilir belki de bu son / BAHAR .

Söyle canım
Yüreği camdan
Sevgisi candanım.
Sen hiç denize döktün mü içini?

Bir balıkçı kayığında sabahlayıp,

Söylemek isteyipte söyleyemediğim
Ne çok sözlerim var.
Tıpkı yazmak isteyipte
Yazamadıklarım gibi...
Kalemim durdu,
Kelamım sustu

Işıl ışıl parlıyor karanlığın içinden.
Sanırsın yıldız yağacak geceleyin gökyüzünden.
Sözleşiyor mehtap yarınla, aynı saat aynı yer,
Kayıplara karışması aydınlığın yüzünden.

Hatice Kutsal

Gün yüzünü çevirdi güne
Gölgeler silindi
Karıştı karanlığa
Sırasını bekleyen gece
Hazırlandı rengine bürünmeye
Aydınlığın son zamanları

Bugün vedasındanmıdır günün,
Yoksa kızıllığındanmıdır hüzün.
Bir gün daha eksildi ömürden,
Sen üzgün, ben üzgün, gün üzgün.

Hatice Kutsal

Üzülme...
Gece de olsa aydınlığa çıkar her karanlığın sonu...

Hatice Kutsal

Hangimiz derin acılar çekmedik ki ?
Hangimizin kanayan yarası kapanmadı ki ?
Yarının masalı olacak geçmez sandığın bugün,
Hangimizin geçmeyeni zamanla geçmedi ki?

Hatice Kutsal

Ben gidince arkamda izlerim kalsın..
Dostlarım vefamı unutmasın..
Adım iki kelimeyle anılsın..
Yolu sevgiden geçenler hatırlasın..
Sevenlerim uğurlasın beyazlar içinde,
Sevdiklerim karşılasın bahar günümde.

Umutlarından mı vazgeçtin?
Yıkıldımı kurduğun hayallerin?
Ya peşinden koştuğun geleceğin?
Ömrünün baharındamı kaldı heveslerin?
Senin tamam dediğin yerde,
Ben devam dedim, vazgeçmedim.