En sarısından güller bırakacağım giderken ardımda.
Hazan ayı, hüzün ayı, ayrılıkların ayı olacak gidişim.
Ve bir papatya mevsiminde yeniden doğup,
Hiç gitmemiş gibi olacak geri gelişim.
Hatice Kutsal
Sabahı olmayan uzun arife gecesi heyecanım...
Gün doğmadan önce başlayan bayram telaşım...
Rüyalarımı süsleyen pembe çiçekli pazen elbisem, kırmızı ayakkabım...
Kızdım kendi kendime.
Kara günler de varmış hayatta.
Lazım olacağını düşünmeden,
Bir parça çocukluk saklayıp,
Büyütmemişim bir kenarda.
Sağda solda harcayıp umutlarımı,
Kızıl güneş batmadan,
Akşam olmuşum.
Hüzünlü mevsimin,
Ortasında ben,
Gece olmadan,
Kaybolmuşum.
Saatler sırdaşın,
Yıldızlar yoldaşın,
Dolunay arkadaşın olur.
Yalnız mı sandın kendini,
Uykusuz gecelerin sessizliğinde?
Aydınlığın karanlık yüzüdür akşamlar.
İçinde huzur, huzurunda hüzün saklar.
Hatice Kutsal
Gece sessiz ve sakin.
Huzur var karanlığında gecenin.
Herkesin gecesi aynı gece.
Herkesin karanlık gecesi,
Sessiz sakin huzurlumu,
İşte bu bir bilmece.
Maviye boyamalı her sabah erkenden gökyüzünü.
Pamuk tarlasına benzetmeli bulutların beyazını.
Lavanta kokmalı gün batımından sonra akşamlar.
Yağmur sesiyle uyanmalı gecenin bir yarısı.
Dört mevsim yeşil kalmalı insanın doğası.
Huzur olmalı ismi cismi değişmeli lisanı.
Maviye boyamalı her sabah erkenden gökyüzünü.
Pamuk tarlasına benzetmeli bulutların beyazını.
Lavanta kokmalı gün batımından sonra akşamlar.
Yağmur sesiyle uyanmalı gecenin bir yarısı.
Dört mevsim yeşil kalmalı insanın doğası.
Huzur olmalı ismi cismi değişmeli lisanı.
-
Se Asm
Tüm YorumlarHiç adetim değildir aslında yorum yapmak ancak şiirlerinizi çok beğendim. öyle ki sayfadan çıkamıyorum. sizi daha önce hiç duymamıştım. dedim ki kendi kendime ben böyle bir cevhere nasıl kayıtsız kaldım? yeni eserlerinizi sabırsızlıkla bekliyorum