Hatice Kutsal Şiirleri - Şair Hatice Kutsal

Yürekçe okuruz, Yürekçe yazarız.
Gönüllerin dilidir, görülmeyen lisanımız.
O yüzden huzur dolu, o yüzden mutlu,
Sevgiyle beslenen yaşam kaynağımız.

Hatice Kutsal

Titrerse bedenim ecel yüzünden.
Elinle yüzüme dokunup gönder.
Biterse sözlerim çıkmaz özünden.
Ezelden korkumu sakınıp gönder.

Çatlamış dudağım uçuk yanığı.

Ruhunu denize benzetenler,
Sakin bir hayat hayal edemezler.
Fırtınaları da severiz biz.
Dalgalarla boyun bükmeyiz.
Balıklara benzer dibe de dalarız,
Martılar gibi gökte de uçarız.

Bilinmeyene doğru,
Sessizce akıp giderken zaman.
Gecenin koyu karanlığında,
Sığınacak bir liman arıyor insan.
Denizi durgun, dalgası dingin, fırtınası olmayan,
Sessiz, sakin, huzuru içinde saklı,

Görmeden bilemez
Bilmeden sevemezsin.

Kıyısında oturup sahile vuran
Dalgaların dansını seyredeceksin.

Gün o kadar güzel ki,
Alıp başımı gidesim var.

Mavinin kıyısında dolaşıp,
Sahilde yalın ayak koşasım var.

Maviydi ruhum.
Çiçek kokulu baharlara,
Nisan yağmurlarına,
Yeşilin her tonuna,
Çoktu aldanmışlığım.
İşte bu yüzden,

Maviliğe akıp giden zamanın,
Mavi yolcularıyız biz.
Gökyüzünden denize yansıyan,
Sonsuzluğun rengiyiz.
Her tonu var yüreklerimizin derinlerinde,
Ve taşıdığımız yük ağır gelmez hiç birimize.

MEHMEDİM

Buğdayın harmanı geldiği zaman
Bir sancı tuttu ki yaman mı yaman
Kızmıydı oğlanmı durmayın aman,
Bekliyor müjdeli sözü Mehmedim.

Hayat hep yazını kışa çevirmez ya İnsanın. Zemheriyi bitiren cemredir. Sonra bahar gelir, mevsimin değişir.

Hatice Kutsal