Hatice Kutsal Şiirleri - Şair Hatice Kutsal

Akşam kızıllığı sardı yine dört bir yanı,
Elde ne var bugüne ait yaşanmış yeni?
Ya bir kaç kırık dökük hatıra, günden kalan geriye,
Ya da hiç unutulmayacak olan bir avuç anı.

Hatice Kutsal

EMİNEM

Yanağı gamzeli köyünün toyu,
Endamı yerinde selviden boyu,
Sevdalı başının sakindi koyu,
Parmağı yüzüklü candı Eminem.

Güneşin battığı yerde bitti,
Maviye çıkan bütün yollar.
Sudan sebepler bahane oldu,
Belki de yalnızlığım en iyi sondu.

Hatice Kutsal

Ah o unutulmayan eski şarkılar.
Duyunca sustu birden içimdeki çocuklar.
Sustum, durdum, konuşmadım, konuşamadım.
Sessizce dökülürken gözlerimden yaşlar.
Bir ağustos gecesi şahit oldu,
Gece ay ve yıldızlar.

Us'um ser'imde,
Ayn'ımla ağlaşsa da müjgan
Leb'im lal'dir benim
Ser'imi veririm, sır'rımı vermem
Bozmam sükut'umu kat'a etmem beyan.

Hani uçurtmalar uçardı,
Gökyüzü masmaviydi,
Bembeyaz bulutlar süslerdi,
Yılları eskitmeden önce...
Çocuktuk, mutluyduk,
Hayat toz pembeydi,

Ey gece,
Seviyorum seni.

Huzurun içindeki geceyi,
Gecenin içindeki huzuru seviyorum.

Eylül ortası akşam saatleri,
Zaman maviyi kızıl geçiyor.
Sözlerde hazan, gözlerde hüzün,
Dalgalı denizin orta yerinde
Mevsim yalnızlığa kürek çekiyor.

En sarısından yapraklar dökeceğim giderken ardımda.
Hazan ayı, hüzün ayı, ayrılıkların ayı olacak gidişim.
Ve bir papatya mevsiminde yeniden doğup,
Hiç gitmemiş gibi olacak geri gelişim.

Hatice Kutsal

Kısa zaman oldu gibi, oysa seneler geçmiş,
Yaşanmamış yıllarımın üzerinden.
Yaşadıklarım değil de yaşayamadıklarım beni kahreden.
Ey yıllar görülecek hesabımız var,
Kaybolan yıllarımı isteyeceğim senden,
Ömrüm sonbaharına girmeden.