Hatice Kutsal Şiirleri - Şair Hatice Kutsal

Uçup konamaz oldu, kırıldı yine kolum kanadım. Uzadıkça uzayan yollaradır sitemim ahım.

Hoşçakal ana kucağım, baba ocağım, hoşçakal gençlik çağım. Elveda elleri havada kalacak, hüzünlü kalabalığım.

Toprağı burnumda tütüp bağrımı sızlatacak ardımda kalanlara hasret kalacağım.

Mutluluk çalsın bugün kapınızı.
Huzur hiç gitmeyen misafiriniz olsun.
Sevgi yerleşsin gönül hanenizin baş köşesine.
Şenlensin gününüz neşeyle dolsun.

Hatice Kutsal

Birgün de,
Kısacık bir zaman diliminde,
Dört mevsimi yaşarmış insan,
Aklıyla yüreği arasında ki mesafede.

Hatice Kutsal

Huzur içinde geçsin, gecen gündüzün.
Değmesin yüreğine, bir nebze hüzün.
Mutlu mesut yaşa sen, bir ömür boyu,
Akmasın gözünden yaş, gülsün hep yüzün.

Hatice Kutsal

Bulutlar durmadan ağlardı delice,
Islanırdı kömür karası saçlarım.
Şafak çökerdi gecenin üstüne,
Yağmurla yarışırdı gözyaşlarım.
Karışırdı düşen damlalar birbirine,
Benden mi, gökten mi, anlamazdım.

Size de dün gibi geliyormu?
Yıllar öncesi.
Zaman farkına varmadan,
Ne çabuk geçti.
Sabahtı, akşamdı derken,
Ömürden bir gün daha gitti.

Takvimden bir yaprak daha düştü.
Bitip giden ömürden koca bir gündü.
Su misali akıp giden şu canım hayat,
Belki hayal, belki masal, belki de düş'tü.

Hatice Kutsal

Düşünce aklına,
Düşünce gönlüne,
Düşünce düşlerine,
Düşününce düşünce,
Bitmez bu karanlık gece ...

Eğer bir gün kararırsa mavi dünyan,
Eğer bir gün biterse pembe rüyan,
Üzülme bitip gidenlerin ardından,
Sen hiç eskimeyen yarına dayan.
Ve umutlarıdır insanı ayakta tutan.

Elbet bir gün bizim de çiçek açar,
Gönlümüzün kırlarında yeşeren sevdamız.

Hatice Kutsal