Hatice Kutsal Şiirleri - Şair Hatice Kutsal

Söyle canım
Yüreği camdan
Sevgisi candanım.
Sen hiç denize döktün mü içini?
Bir balıkçı kayığında sabahlayıp,
Yıldızların sönüşünden,

Hepimiz öyle değilmiyiz?
Gündüz biriktirir, geceye dökeriz içimizde birikenleri.

Hatice Kutsal

Kalbindeki huzur,
Ruhundaki dinginlik,
Getirdiyse aklına ayrı bir sakinlik,
Mananın içinde saklıdır asıl bakilik...

Hatice Kutsal

Sevenle sevilenin görseydi gönül gözü,
Tutardı öncenin öncesinde verdiği sözü,
Bir/leşirdi sonranın sonrasında içindeki özü.
Yan yana yanılmaz küllenir ateşin koru
Yana yana alevlenir gerçek aşkın közü

Her yeni bir gün yeni bir başlangıç demektir. Umutlar tazelenir, sevgiler beslenir, gün yenilenir. Kaldığı yerden başlar, devam eder hayat. Tüm yarım kalmışlıklara inat...

Hatice Kutsal

Varsın ekmeğim bayat,
Soğanım kuru olsun.
Karnım bir tas çorbayla doysun.
Çeşit çeşit yiyeceklerim,
Rengarenk giyeceklerim,
Olmazsa olmasın istemem.

Bazen;
Yalnız olmak
Kendinle başbaşa kalmak
Kafanı dinlemek için
Herkesi herşeyi bırakıp
Yalnız kendin tek başına

Açtıysan gözlerini sabaha,
Yeni bir gün senin için yeniden başlıyor demektir.

Aldığın nefesi veriyorsan geri,
Yeni bir güneş senin için doğuyor demektir.

Yüzünü görmeyeli büküldü bileğim
Dumanın tütmez oldu, yıkıldı direğim

Tek tek sayarken şaşırdım demek günleri bu aralar
Hasret kokar buram buram şimdi buralar

Düştü sararan yaprağım zamansız
Kırıldı kuruyan dallarımda amansız
Soldu güz gibi güneşim günüm apansız,
Ağaç oldum da dayandım kara kışlara.

Hatice Kutsal