Hatice Kutsal Şiirleri - Şair Hatice Kutsal

Gündüz demiş ki geceye!...
Ey gece,
Karanlığın sabaha kadar sürecek.
Senden sonra sıra bana gelecek.
Sana kapanan gözler, bana açılacak.
Sen gecelerin karanlığısın,

Ve bir gün,
Akşam olup karanlığa karışacağım.

Hatice Kutsal

Kızıl güneş batmadan,
Akşam olmuşum.
Hüzünlü mevsimin,
Ortasında ben,
Gece olmadan,
Kaybolmuşum.

Yetişmek ne mümkün geçen zamana
Tez gidiyoruz meçhule doğru yana yıkıla
Gündüzle gece yarışa girmiş sanki
Yaşanmış olanlar yaşanmamış gibi
Neresinde olduğumuzu bilmeden
Kayıp gidiyor gün gözlerimizin önünden

İyilik sizi bulsun, yaşadığınız her gün.
Güzelliğe götürsün yürüdüğünüz yollar.
Huzurla kapansın her gece tüm kapılar,
Rahat koyun başınızı yastığa, huşu içinde,
Şükürle dolup taşsın bütün vicdanlar.
Unutmaz bilir herkes taşıdığı yüreği,

Bekle o günler gelsin küçüğüm,
Bak daha neler neler göreceksin.
Canına can, yüzüne renk gelecek, ruhun dinlenecek.

Bire bin verecek çıplak ayakla gezdiğin toprak, şifa olacak kana kana içtiğin su, uyuyanları uyandıracak soluduğun hava.

Mavi kanatlı bir kuş olsam .
Uçsam, uçsuz bucaksız gökyüzünde.
Konsam baharın rengarenk dallarına.
Konuşsa pır pır eden yüreğim.
Şakısa bülbüller gibi dilim.
Raks etse dile gelen kelimeler.

KUTSAL TOPRAĞIM

Buraları sorarsan günler hep aynı
Hayat durmadan devam ediyor
Yokluğunun üzerinden yıllar geçti

Yürekçe okuruz, Yürekçe yazarız.
Gönüllerin dilidir, görülmeyen lisanımız.
O yüzden huzur dolu, o yüzden mutlu,
Sevgiyle beslenen yaşam kaynağımız.

Hatice Kutsal

Titrerse bedenim ecel yüzünden.
Elinle yüzüme dokunup gönder.
Biterse sözlerim çıkmaz özünden.
Ezelden korkumu sakınıp gönder.

Çatlamış dudağım uçuk yanığı.