Hatice Kutsal Şiirleri - Şair Hatice Kutsal

Gündüzle geceye aracıdır akşamlar.
Koyu karanlığı sever, gece ay ve yıldızlar.
Dolanır durur firari düşüncelerin sessizliğinde,
Adım adım arşınlar, boş sokakları yorgun yalnızlıklar.

Hatice Kutsal

"Hırslarına yenik düşmekten, aynı kısır döngü içinde dönüp durmaktan yorulur insan"

Hatice Kutsal

İçinde bütün canlılara yetecek kadar merhametin, vicdanın varsa,

Herkesi herşeyi ayırt etmeden sevebiliyorsan,

Küçücük bir bebeğin yüzüne bile bakmaya kıyamıyorsa gözlerin,

Zamanın kuytusunda,
Yapayalnız bırakılmış,
Sonu gelmez bir acının,
Tarifsiz sancısına, hapsedilmişti,
O kuş gibi ürkek yürek derdimiz.

"Dünlerin yanına çekilip gün, yarına giderken zaman,
Derin izler bırakıyor ardında asla unutulmayacak olan"

Hatice Kutsal

Bir gün gerçekleşeceğine inanın.
İnancınızdan vazgeçmeyin sakın.
Yarındır beklediği gün zamana bırakın.
Umudun en sevdiği gündür yarın,
Rengi ise mavidir umutların.

İçinde birikir her şey dolarsın.
Zamanla kendi içinde kendine yer kalmaz.
Mutluluğuna engel olur.
Güleceksin güldürmez.
Sevineceksin içinden gelmez.
Eğer dökmezsen içini sözlere yazılara,

Bilmezdim saatin kaç olduğunu.
Umurumda değildi, pazar pazartesi.
Kaçıncı aydayız, hangi yıldayız,
Farketmezdim hiç birini.
Ne zaman ki yaş yolun yarısını aştı,
Yaşanır mıydı bilmem ömrün kalan yarısı,

Akşam olur çöker hüzün yüreklere,
Gözler dalar uzaklara sözler ah çeker gidenlere.
Çekilecek gibi değil ayrılığın acısı,
Zordur zamansız gidişleri kabullenmek sevenlere.

Hatice Kutsal