Hatice Kutsal Şiirleri - Şair Hatice Kutsal

Güneş lazım bizlere olmasın hiç karanlık.
Doğsun ufuktan mavi sonsuz bir aydınlık.
Sünger çek geçmişin üstüne açılsın yolun,
Bak yarınlar ne güzel olacak ey sevgili insanlık.

Hatice Kutsal

Her sabahın şafağında
Her akşamın ufuğunda
Her günün içinde olup
Her anına şahit olmak
Gecenin koynunda
Sessizce sabahlamak

Ne çabuk geçiyor zaman.
Dün olmuş gün farkında olmadan.
Yıllar eskiyor istesende istemesende.
Bitmez sandığın baharına kış gelmek üzere.
Bir gün gelip var olmuş, bir gün gidip yok olmuşuz.
Konusu sen olduğun bir masalmış sadece yaşanıp biten.

"Yollar var, uzakları yakına getiren,
Yollar var, yakınları uzağa götüren"

Hatice Kutsal

Bir garibim bu akşam.
Günler gitgide kısalıyor,
Kasım da bitti gitmeye hazır,
Yol göründü yolcuya.

Hatice Kutsal

Bilmezdim saatin kaç olduğunu.
Umurumda değildi, pazar pazartesi.
Kaçıncı aydayız, hangi yıldayız,
Farketmezdim hiç birini.
Ne zaman ki yaş yolun yarısını aştı,
Yaşanır mıydı bilmem ömrün kalan yarısı,

Bozuk saat gibi takılıp kaldı zaman aynı günde.
Geçmeyen zamana hapsolmuş yorgun düşünce, düşünce.
Gözler ama görmez, dudak lal söylemez,
Yıl gibi uzayan zamanın akşamı oldu bugün de.

Hatice Kutsal

Gündüzle geceye aracıdır akşamlar.
Koyu karanlığı sever, gece ay ve yıldızlar.
Dolanır durur firari düşüncelerin sessizliğinde,
Adım adım arşınlar, boş sokakları yorgun yalnızlıklar.

Hatice Kutsal

"Hırslarına yenik düşmekten, aynı kısır döngü içinde dönüp durmaktan yorulur insan"

Hatice Kutsal

İçinde bütün canlılara yetecek kadar merhametin, vicdanın varsa,

Herkesi herşeyi ayırt etmeden sevebiliyorsan,

Küçücük bir bebeğin yüzüne bile bakmaya kıyamıyorsa gözlerin,