Hasret Sayınta Şiirleri - Şair Hasret Sa ...

Kimliksiz bir enkazdım, karşına çıktığımda.
Kalabalığın içindeki yabancı sessizlikte,
Gözlerimiz birleşti.
Uzun soluklu şarkılarımız oldu,
En çok da ellerimiz konuştu kendi lisanlarında.
Ne çok ürpermiştim, ellerin ellerime deydiği anda.

Her rüzgara tutulduğunda,
Saçlarını savuran ellerimdir unutma.
Her telini yüreğime doladığım.
Anlına dökülünce aşkımı körükleyen saçların.

Kaybettiğim çocukluğumsun sen.

Biz bitti desekte,
Bir yerlerde bitmeyen şeyler hep gizli kalacak.
Bir yanımız hep kan revan.
Biz hayaller kurarken, hayat gelip geçecek başımızdan.
Biz hayatı yaşarken, hayaller çürüyüp yitecek.
Biz bir yanı yaşarken, bir yanımız hep kan revan.

Benim bir canla sevip, özlemlerle andığım.
Kabusa dönüşen uykularımın arasında,
Uyanıp uyanıp varlığına sığındığım.
Ne çok izledim seni uykularında.
Kokunu giyerdim üzerime.
Ah kendine çekmelerin!

Neydi bizi yabancı yapan dünlerimize.
Neresinden tutunamadık.
Neresinden teğet geçtik hayatın.
Hep eksik, hep yanlış sevilmiştik oysa.
Karanlık gecelerde bir başına,
Yol ortasında olmayı cesaret sanmıştık.

Bir siyah sözcük aklımda,
Aynı yağmurları anımsatan,
Hani “gitme” demiştim ya sana:
Gittiğin geceden kalan;

Yürüdüğüm tüm yollar sana çıkıyor sonunda.

Bir sokak lambasına
Kaç ömür sığdırılabilir ki.
Kaç şiir, kaç sevda.
Çocuktum, ışığınla kör oldum.
Gençtim, karanlığına gömüldüm.
Kimliksizdim, yansımanla umut oldum.

Onlar ki çok başlı ejderha.
Zapt ettiler hayatlarımızı.
Uyuduk ışıksız sabahlara.
Uyandık namussuz gecelere.
Direnmek yakışıyor,sevdalı delikanlılara.
Savaşmak yakışıyor ateş, saçlı kadınlara.

Sen! Hem yakın hem uzak olanım.
Nerede olursan ol,
Soluğumu hisset ellerinde.
Ne çok kıskanır oldum.
Gölgenin düştüğü her bedeni.
Gözlerine haram kıl, gözlerimden gayrısını.

Hayaline dalıp uyurken tüm duygular hücum ediyor üzerime.
Huzur, güven, aşk, kaybetme korkusu.
Gidecek oluşuna duyduğum kabullenilmiş çaresizlik.
Her sabah uyandığımda
Belki de son görüşümdür diyorum.
Ne kadar öpsem de az geliyor, eksik kalıyor.