Sana öğüt vermek babalık hakkım
Dinle kulağınla, babadan sözler
Atayı hor görmek yıkımdır yıkım
Ders olsun kulağına, babadan sözler.
Gönlümde açmadı baharın gülü,
Yüreğim ateşten kurudu külü,
Karanlık gecedir sabahın yolu,
Izdırap doğarsa değerli aşkın.
Bayrağımı çekerim...
Gönül heybem doludur, sığmam fani kafese,
Kendi korumla yanar, yönelmem tek bir sese.
Eğilmedim cihanda, ne rütbe ne hevese,
Kendi gök kubbem altda, bayrağımı çekerim.
Bazı İnsanlar Vardır..
Bazı dostlar vardır,
Gönül coğrafyanda açan nadide bir çiçek.
Varlığı, en kurak mevsimde bile umut yeşertir,
Sessizce uzanır eli, en derin yaranı sarar,
Yollarını gözledim, her gün battı bu güneş
Hasretinle kavruldum, sanki kalbimde ateş
Bu amansız sevdaya, bulunmaz bir başka eş
Belki dönersin diye, ben hep seni bekledim
Burada, bu kıyıda, iyot kokusu var şimdi havada,
oysa benim burnumda hâlâ
yağmur sonrası o avlunun toprak kokusu.
Çocukluk dediğin, pasaportu anılardan bir memleket,
Ben...
Dokuz kapı geçince, nurun ana yurdunda,
Zeytinli’nin tozunda, bekleyenin ardında,
Enlil’in gölgesinde, Akçay’ın vakurunda,
Hakikat deryasında, sessizce yüzerim ben.
Bir kimlik bıraktın ki, sanki benim değil,
Her ayna yüzüme vurdu, "Artık ona eğil!"
Adresim dört duvardan ibaret bir zindan,
İçinde sensizlik var, dışında ise hazan.
Ben Gülü Rana’yım, aşkın baharı,
Duyar feryadımı andelib zârı.
Hüsnümde gizlidir, aşkın kararı,
Şeb-i aruz gibi, özüm yanıyor.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!