Bunca misaller varken gözümüzün önünde
Ders almadan yaşarız nefsimizin emrinde
Yılan bal yerse zehir, arı zehir yerse bal
İnsan ne yerse yesin hep nankörlük peşinde
Nerden gelir, nere gider, ne ölçer-
Bir nefsim var, o ektirir, o biçer;
Güdüleri dürtüleri içime,
Ustalıkla işleyerek rol biçer.
Kader midir, mucize mi, belâmı-
Nefs'ten bariyeri geçebildin mi,
Kendinden uzağa gidebildin mi,
İçerden kilidi vurup da kalbe,
Ringi şeytana dar edebildin mi.
Kendinde kalanlar tükenir sende,
Uzaklardan bir esinti bir selâm,
Kalp gül açtı sevincinden vesselâm,
Dağı taşı delip geçen bu ilâm,
Âlemleri şen eyledi nerdesin.
Kopup gelen ırmaklardan vadiden,
Gerdiğim yaydan çıkıp çok uzaklara düşen
Gönülgâhımdan eser iki oktan birisin
En içli şarkıların ilhâmıyla yetişen
Bunca güzel içinde jürinin tercihisin
Cihan için ney çalındı bütün canlar bir dere,
Tüm kâinat akıp gider ney sesiyle son kere,
Bir dinlerim, bin dönerim, yükselirim arşa ben,
Dönen cismin kârındandır tertemiz iner yere.
Nefsinde sa’y dan sıyrıl
Ses olsun arkadaşın
Kîyl ü kâl’în den ayrıl
Ney’le aksın gözyaşın
Ol kulaktan tiryâki
Üzülüp de hayatı perme perişan etme,
İnsan çıkar peşinde geçimler hep beleştir,
Öldür nefs horozunu kümesinde bekletme,
Çehrendeki kışı kov gülmek yüzde güneştir.
Ölüm yok oluş değil asil yurdun yoludur,
Atıldığın yeri bil, yaydan çıkanı oku,
Rabbinin mektubunda kan pıhtısının şoku,
Hakîkat bir sır değil, kendine bak ve anla,
Önce bil, sonra inan, çekmezsen gelmez koku.
Seslendirmek efsâne, okumak anlamaktır,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!