Obrukları Dolduran Ses Şiiri - Halit Kor ...

Üzülüp de hayatı perme perişan etme,
İnsan çıkar peşinde geçimler hep beleştir,
Öldür nefs horozunu kümesinde bekletme,
Çehrendeki kışı kov gülmek yüzde güneştir.

Ölüm yok oluş değil asil yurdun yoludur,
Geri dönüşüm yoktur musallâdan beriye,
Hoş geldin diyen de var, hesap soran da boldur,
Ekle yeni bir fikir vehmindeki seriye.

İnsan insanın kurdu dağlar ise el ele,
Fıtratın sahneleyip işlediği olgudur,
Kulaklarda çınlayan bu sihirli velvele,
Obrukları yok eden manevi bir dolgudur.

Öğrenmeyi bırakma yoksa tez yaşlanırsın,
İster yirmisinde ol istersen sekseninde,
Kitaplardan uzaksan eskir ve paslanırsın,
Ancak çözülür pasın bir kitap ekseninde.

Ardiyeler ıskarta parçalarla doludur,
Hatalı dost ararsan bakamazsın ardına,
Bakarsın ki bir demir bir felçlinin koludur,
Eski dostunu atma erersin muradına.