Halil Kumcu Şiirleri - Şair Halil Kumcu

Suçlu bir sessizlik, yalnızlığa büründü yine;
Umulmadık bir zamanda o yol, nasıl da aldatıcı...
Yıktı dingin denizleri o her zamanki bildik hüzün;
Karlı gecelerde dipsiz bir kuyu kadar yaralayıcı.

Dinmeyen o büyük öfkenin ağır bedeli,

Zikzaklarla geçen bir hayat,
Bir ileri, iki geri…
Yakaladığımı zannettiğim umudu,
Çoktan almış götürmüş birileri.

Söyleyecek sözlerim var,

Bitmez hasretinle, yaz kış,
Umuda bağlanmış her ten.
Hayaller kurmuş, aldanmış,
Kandırmışsın kendini sen.

Bir yangınla sönen gözler,

Başımda esiyor asi bir rüzgâr,
Zulme boyun eğen dilsiz şeytandır.
Gönlümde kor tutar, yanar da yanar,
Zulme boyun eğen dilsiz şeytandır.

Zaman olmuş karla karışık bahar,

Yine kesmişsin sarı saçlarını,
Deli kızın türküsünü söylermişsin.
İçinden dışına taşan o sözlerle,
Soluna batar; sessizce sönermişsin.

İzin silinmez, kördüğümle bağlanmış;