Senden geriye kalan hatıralar,
Silinen hayallerde demlenirim.
Ömür fâni; ölümün yaşı yok ki,
Kırık çerçevede birkaç resim.
Gece gündüz gönlüme dert olur,
Gözlerimde uyanırsın her sabah yeniden,
Dilim damağım, her solukta ismini anar.
Bütün hayallerimde sen varsın, bir tek sen;
Ömrüm, ancak kalbinde kaldığım kadar.
Bir yürekte yanmayı bilir misin sen?
Yıkılmaz duvarların,
Aşılmaz yolların ardındasın.
Ne bahar var, ne de hazan,
Kurumuş, çürümüş yaprağın.
Batmış bir gemide,
Seviyorum seni.
Uzun uzun anlatıyorum sevdamı,
Ruhuma, aynanın karşısında.
Camda seni görüyorum,
Umursamazmış gibi
Geçip gidiyorum oradan.
Sol yanımı bölemedim parçalara,
Hepsini, her zerresini sana verdim.
Nedir Allah’ım benim bu hallerim?
Bu amansız kendimden vazgeçişlerim...
Nasıl da özlemişim meğer,
Bu kaçıncı Eylül ömrümde,
Bu kaçıncı düşüşün aklımdan?
Yaprak yaprak hazan mevsimi,
Bu kaçıncı her Eylül'ün ardından?
Kolum kanadım kırık,
Donmuş fotoğraflarda gibiyim,
Vicdan çukuru yolcusu her biri.
Kavuşmanın olmadığı o yerde,
Susmuş dilimin bütün beyhudeleri.
Büyük bir derdin altında ezilmiş,
İçimde susturamadığım bir ses var,
Sensiz yaşayamıyorum.
Her şey bir düş, birkaç görüntü,
Yokluğunu kalbime kabullendiremiyorum.
Sen herkessiz yapabilirsin belki ama
Sen yanımda yoksan eğer,
Apansız bir korku saplanıyor soluğuma bilfiil.
Üstüm başım karalar bağlıyor,
Boğuluyorum, elimde değil.
Neylesem, nereye gitsem sen yoksan,
Bir parça uykuda serap, bir parça düş ve hayal;
Acizliğim uzar gider içimde her gece.
Gözlerimden süzülen yaşlar ruhumda gezinirken;
Aynadaki yabancı, yıldızlar kadar yalnız öylece...
An gelir, kelimeler gönlümü vurup dilimde kırılır,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!