Halil Kumcu Şiirleri - Şair Halil Kumcu

Halil Kumcu

Hüzünlü çocukluğumu kaybettim,
Kanadım kırıldı, ömür eskidi.
Bir bir daraldı sayılı günlerim,
Yollar, ay yıl aldı, gurbet eskidi.

Gözlerimde o nisan yağmurları,

Devamını Oku
Halil Kumcu

Canlanır eski hatıralar,
Gözlerimde birer birer.
Bir adım ötesi karanlık,
İnceden bir sızıya benzer.

Gelip geçer eskiyen şeyler,

Devamını Oku
Halil Kumcu

Alışamadım ben şimdiki sevdalara;
Kimse görmesin bendeki seni.
Ömrüm seni sevmekle son bulacak;
Bu bir aşk yemini.

Ne hayaller geçer önümden,

Devamını Oku
Halil Kumcu

Ölümün rengini söyleyebilir misin sen?
Bu dünyadan sonsuza giderken ebediyen…
Bembeyaz ve soğuktu ölüm, Sarıkamış'ta,
Beyazın esaretle geldiği o savaşta.
İçinizde bir sıcaklıkla gelirken ölüm,
Bedeninle hayallerin donar bölüm bölüm.

Devamını Oku
Halil Kumcu

Kim susturdu seni böyle?..
Kim götürdü benden içeriye?
Hangi gece örttü üstünü karanlığın?
Mezar taşları bile küsmüş sanki dudağına,
Adın anılmıyor artık…

Devamını Oku
Halil Kumcu

Har ile yandım ben dağlar içinde,
Ayrılık gönlümü hicran eyledi.
Tutuldum bir güzele bile bile,
Yazımı zamansız viran eyledi.

Ölürüm yolunda serden geçerek,

Devamını Oku
Halil Kumcu

Gözümü yaşa bürüyüp,
Evimi sensiz eyleme.
Bağrımı yerimden söküp,
Yakını uzak eyleme.

Başımda kışım, baharım,

Devamını Oku
Halil Kumcu

Bir hülyanın belirsizliğinde,
Eylül'ün tam da ortasıydı gidişin.
Hala kulaklarımda yankılanır o kelime,
Kalbimin duvarına vurur cehennemin.

Dün gece çöktün yine yalnızlığıma,

Devamını Oku
Halil Kumcu

Eylül, bir sarı yeşil mevsim.
Belki de son hikâyenin hasat vakti.
Unutulan yorgun insanlar,
Bir fısıltı gibi yapraklarla gitti.

Bir şarkının sözlerine gizlendi,

Devamını Oku
Halil Kumcu

Ey sevgili,
Bir düşümüz vardı seninle:
Sarmaşıklı bir ev,
Hem de bahçeli.
Bir ressamın tuvaline çizdiği
Bütün çiçekler güzeldi,

Devamını Oku