Umutlarımı çalmışlar gecelerce.
Uykusuz gözler, seni arar olmuş.
Sen her mevsimin, solmayan çiçeği.
Ve her mevsimin, solmayan yıldızı.
Geçti yıllar bilinmez içinde,
Bazen iyi, bazen de kötü...
Teraziye koysan yorgun yıllar ağır basar,
Kimseye ömrüm boyunca yaranamadım.
En ufak şeyde, yanlış anlaşılmaktan yoruldum.
Buda yapmaz dediklerimin, ağlatmasından yoruldum.
En çok sevdiklerimin, beni üzmesinden yoruldum.
Yoruldum hayat, hemde çok yoruldum.
Ben artık çok yoruldum,
Savaşmaktan, umut etmekten...
Bu sefer tamam diyorum;
Olmuyor, ne yapsam da olmuyor.
Kapalı kapılar, arkasında kalan umutlarım.
Fırtınada alabolara olmuş, geminin kaptanıyım.
Duvarlar, üstüme üstüme geliyor.
Gözlerim yaşlı, çok yoruldum dünya.
Benim rüzgarlarım, çok sert esiyor.
Yoruldum dünya senden,
Yoruldum sahte yüzlü insanlardan.
Yoruldum dili zehirli yalancılardan,
Ve uykuma küsen o uzun gecelerden.
Psikoloğum at kurtul diyor şaka gibi,
"At kurtul" diyorlar, dille söylemek kolay,
Sanki bir toz bulutu, sanki sıradan olay.
Bilmezler ki içeride fırtınadır her detay,
Yüreğin süzgecinden sızmıyor kara sevda.
Ben seni çok sevdim,tahmin edemeyeceğin kadar çok.
Seni sen olduğun için sevdim.
Yüreğinin güzelliğini,saflığını,masumiyetini sevdim.
Bu her zamanda böyle olacak.
Dün gece hüzün çöktü yüreğime
Sabaha kadar duvarları dövdüm
Canım acıdımı hayır hiç acımadı
O kadar canım yanıyorki canım acımadı
Kışın ortasında, yaz güneşi içimi ısıtıyordu.
Meğer varlığınla, kışımı kavuruyordun.
Seninle rüzgarlar bile içimi ısıtıyordu.
Sevgin uzaklardan böyle yakıyorsa, yanımda olsan düşünemiyorum.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!