Zor günümde gölgesi olmayanlar,
Düşmemi bekleyip el açanlar.
Hep bana dediniz, hep kendinize,
Artık yeriniz yok, gidin işinize.
İhanetin adı tecrübe olmaz,
Nankörün yüreği huzurla dolmaz.
Dost dediklerim meğer düşmanmış,
"Canım" diyen diller ne büyük yalanmış.
Sırtımdaki hançer sizin eseriniz,
Şimdi uzak durun, kalmasın iziniz.
Düştüğümde gördüm akı karayı,
Zamanla sararım elbet her yarayı.
Gerçek dost darlıktaki o sessiz sestir,
Sahte olan ise sadece hevestir.
Kalan sağlarla devam ederim yoluma,
Nankörlük giremez artık koluma.
Kayıt Tarihi : 12.04.2026 18:54:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!