KADIN
Gel be gülüm, gel artık.
Üşümüş yüreğime, güneş ol.
Varoluşum sen, yok oluşumda.
Ellerimden tut, sar beni.
Nefesinde, soluklanmak istiyorum.
Sevdamızın,aşkımızın, imkansızlığı,
Yüreğime dokunur, dayanamam.
Göz pınarlarım kurudu,ağlayamam.
Gönül bahçem yaralı, çekemez sevdasızlığı.
Bir gün,reddettiğini kaybedince anlayacaksın.
Güneşin doğuşu,gibiydi biliyordum,benden kaçtığını.
Bilemezdim sana alıştığımı.
Güneşde doğudan doğup,batıdan batıyodu.
Hayallerim kayboldu hayat yolunda,
Yüküm ağır, dertlerim sıralı kolumda.
Bir umut kırıntısı ararken dünlerde,
Yine kendimi buldum yorgun yarınlarda.
İçimdeki volkanlar bir bir patlıyor,
Yüreğimde biriken korlar devleşti.
Ruhum bu yangınla her gün katlanıyor,
Sessiz çığlıklarım göğe yerleşti.
Kırgın kalp cama benzer, tuzla buza döner,
Yürek kanar, sele döner,
Acı ile beslenir, yılana benzer.
Aşk, sevda, nefis kördür.
İnsan her şeye yetişiyor da hayatta,
Ama bir tek kendine yetişemiyor.
Herkesin derdine derman olsa da,
Kendi yarasına bir merhem yetmiyor.
Kafamın içinde deli sorular, cevabı yok;
Kimseye hesap verecek vaktim de yok.
Gece gündüze kızacak fer yok,
Dünyada sesimi duyuracak kimsem yok.
Kafamın içinde deli sorular, cevabı yok;
Kimseye hesap verecek vaktim de yok.
Gece gündüze kızacak fer yok,
Dünyada sesimi duyuracak kimsem yok.
Kendini bilmemek, kendinde olmamak,
Kendine güvenmemek, farkına varamamak...
Kendini fazla önemsemek olunca mesele,
Tüm bilge sözler boş, tutarsız hale gelir.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!