Voltaj Düşüklüğü Şiiri - Güven Tekin

​Elektrik gibisin zalimin kızı;
Bir geliyorsun, bir gidiyorsun.
Bu gidişle ya senin devreler yanacak,
Ya da benim şarteller atacak!

​Bir bakmışım her yer aydınlık, ışık;
Bir bakmışım ruhum yine karmakarışık.
Senin bu hallerin bir bilmece açık;
Faturayı ödemek bana mı kalacak?

​Yüksek gerilim hattı gibisin mübarek,
Sana yaklaşmak için koruma gerek!
Sönüp sönüp yanıyor sendeki yürek;
Bu kaçak akım bizi elbet yoracak.

​Trafoyu patlattın, haberin yok mu?
Bu kadar dengesizlik sence de çok mu?
Gönül hanemizde hiç huzur yok mu,
Yoksa bu karanlık hep mi sürecek?

​Direnç gösterdikçe artıyor hırsın;
Bırak da bu sevda bir huzur bulsun.
İster lamba ol, istersen mum ol;
Yeter ki bu kalpte yerin soğusun.

​Kontak kapatıyor bendeki sabır,
İlişkimiz olmuş bir garip cebir.
Yüreğimde koptu koca bir kahır;
Bu voltajla hangi lamba yanacak?

​Aç-kapa yapmaktan bozuldu ayar,
Gönül bu duruma ne kadar dayan?
Senin bu gidişin bir gün can yakar;
Faturayı felek bir gün kesecek!

​Menzilin belli değil, yönün belirsiz;
Işığın sönüyor, kalıyoruz biz.
Eğer gideceksen, git artık sessiz;
Yoksa bu sigorta kökten yanacak.
​